III SA/Wr 840/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia NSA Maciej Guziński, Sędzia WSA Anna Moskała, Marcin Miemiec (sprawozdawca), Protokolant starszy sekretarz sądowy Monika Tarasiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 30 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów w transporcie drogowym postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (słownie: sto) złotych połowy uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] maja 2012 r. skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów w transporcie drogowym. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. skarżący oświadczył, że cofa wniesioną skargę z uwagi na jej bezzasadność. Skarżący podniósł, że zezwolenie z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] utraciło ważność w dniu [...] października 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a."), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, w szczególności wobec oświadczenia skarżącego zawartego w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. (k 122 akt sądowych sprawy), cofnięcie skargi nie budzi - z tego punktu widzenia - wątpliwości Sądu. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu (pkt I sentencji). Orzeczenie o kosztach znalazło oparcie w treści. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji).