III SA/Wr 848/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak (sprawozdawca), Małgorzata Malinowska – Grakowicz, Sędziowie Sędzia WSA Sędzia NSA Józef Kremis, Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi Z. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu nieopłaconych składek postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] r. Z.M. wniósł skargę na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. W dniu [...] r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo skarżącego, w którym oświadczył , że cofa wniesiona skargę, w związku z uregulowaniem zaległości wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło odpadnięcie przyczyny toczącego się postępowania administracyjnego o umorzenie zaległości. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.