III SA/Wr 856/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi J.S., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., z dnia [...]października 2014 r., Nr [...], w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) za lata 2008 i 2009, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 20 listopada 2014 r. skarżący złożył skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji, wskazując, że aktualnie toczy się postępowanie dotyczące przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wznowieniowej. W przypadku pomyślnego zakończenia tego postępowania – jak wskazał skarżący – odpadnie zasadnicza podstawa do ustalenia kwot nienależnie pobranych płatności. Dodatkowo skarżący zauważył, że sprawa dotyczy dużej kwoty płatności i wykonanie decyzji już teraz powodowałoby negatywne konsekwencje majątkowe, w razie późniejszego wyeliminowania z obrotu decyzji wznowieniowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Według ugruntowanego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonego miedzy inymi w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (GZ 138/ 2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się także, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem uwzględniać wszystkie konkretne okoliczności pozwalające przyjąć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej wnioskodawcy. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 i z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04). W konsekwencji, warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych okoliczności na poparcie złożonego wniosku, ograniczając się jedynie do stwierdzenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji już teraz rodziłoby istotne negatywne konsekwencje majątkowe w razie późniejszego wyeliminowania z obrotu decyzji wznowieniowej. Podkreślić przy tym trzeba, że obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. (przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków) spoczywa na stronie (por. postanowienie NSA z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX Nr 552410). Powołanie natomiast na uzasadnienie złożonego wniosku okoliczności toczącego się aktualnie postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji wznowieniowej i ewentualnej możliwości wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego, nie mogło stanowić podstawy wstrzymania jej wykonania. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. może być bowiem jedynie niebezpieczeństwo spowodowania znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględniając wszystkie naprowadzone okoliczności, należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.