III SA/Wr 87/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Józef Kremis, , , po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi I. W., na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wydanie wyroku z uzasadnieniem postanawia: przywrócić termin. Wyrokiem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę I. W. na opisaną w osnowie zarządzenia decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. W zawiadomieniu o terminie rozprawy, na której ogłoszono wymieniony wyrok – doręczonym skarżącej w dniu [...] – pouczono I. W., że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Pismem z [...] skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do "wydania wyroku", wskazując, iż "nie miała wiedzy, aby zwracać się na piśmie o jego przesłanie". Zarządzeniem z [...] wezwano skarżącą w trybie art. 49 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, do uzupełnienia braków formalnych pisma, w tym poprzez dokonanie czynności, której skarżąca nie dokonała w terminie, tj. do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Następnie zarządzeniem z dnia [...] ponownie wezwano skarżącą do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Skarżąca w odpowiedzi na wymienione zarządzenia wniosła o "przywrócenie terminu wydania wyroku" wskazując, że "nie miała wiedzy, iż o przesłanie wyroku należy zwracać się na piśmie". Nadto w piśmie zatytułowanym "wniosek" skarżąca domagała się "przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wydanie wyroku z uzasadnieniem" podtrzymując, że nie miała wiedzy, że wyrok nie zostanie jej przesłany "automatycznie" tym bardziej, że już "w [...] zaskarżając decyzję [...] Inspektora Sanitarnego wyrok został jej doręczony". Nadto podniosła, że nie mogła stawić się na rozprawę, bowiem wychowuje dwoje małych dzieci. W piśmie z dnia [...] skarżąca podniosła, że w dniu [...] pozyskała informację o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, a w dniach [...] wysłała listem poleconym odpowiednio "wniosek o przywrócenie terminu" oraz "wniosek o przesłanie wyroku z uzasadnieniem". Sygn. akt III SA/Wr 87/07 Zarządzeniem z dnia [...] pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przywrócenie terminu, z uwagi na nieuzupełnienie przez stronę braku formalnego jej wniosku poprzez złożenie odrębnego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu zażalenia skarżącej na powyższe zarządzenie, uchylił to zarządzenie. W uzasadnieniu wskazano, że z kierowanych przez skarżącą do Sądu pism jasno wynikała wola strony otrzymania orzeczenia sądowego wraz z uzasadnieniem. W tych okolicznościach Sąd powinien odczytać treść żądania strony zarówno jako żądanie sporządzenia uzasadnienia wyroku, jak i żądanie przywrócenia uchybionego terminu. Podkreślono ponadto, że pismo procesowe strony może zawierać kilka wniosków formalnych. W piśmie z dnia [...] skarżąca ponownie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, powtarzając argumenty zawarte we wcześniejszych pismach. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie było ustalenie czy została spełniona podstawowa przesłanka przywrócenia terminu, jaką jest Sygn. akt III SA/Wr 87/07 uprawdopodobnienie przez skarżącego braku swojej winy, polegającej najogólniej mówiąc, na przejawianiu należytej staranności w dbałości o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Podnieść należy, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. W ocenie Sądu uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło bez winy skarżącej. Należy podkreślić, że w dniu [...] doręczono stronie zawiadomienie o terminie rozprawy, która odbyła się [...]. W zawiadomieniu tym pouczono skarżącą, że niestawiennictwo stron nie wstrzymuje rozpoznania sprawy. Nie pouczono jej natomiast, że na rozprawie może zapaść wyrok, który nie podlega doręczeniu stronie, a którego zaskarżenie będzie możliwe po uprzednim złożeniu wniosku o jego uzasadnienie w terminie 7 dni od ogłoszenia tego wyroku. Zgodnie natomiast z art. 6 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać je o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań. W konsekwencji zatem brak właściwego pouczenia uzasadniał złożenie przez skarżącą wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku. Skoro zatem skarżąca nie została należycie pouczona, uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy (por. postanowienie NSA z dnia 29.12.2005 r., II FZ 776/05, ONSAiWSA 2006/3/76). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.