III SA/Wr 880/09

Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia ... nr .... w przedmiocie wstrzymania płatności dla gospodarstwa niskotowarowego w roku 2004 i 2005 postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych; 2. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. W odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie braku skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 zł, skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych wskazując w uzasadnieniu, że wraz z żoną utrzymują się z prowadzenia gospodarstwa rolnego (11, 8 ha), którego "dochodowość jest bardzo mała". We wniosku złożonym na urzędowym formularzu skarżący zażądał przyznania mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata podnosząc, że w ich stadzie bydła wystąpiła choroba zakaźna, a uzyskiwany przez nich dochód wynosi 1.150 zł, przy czym wskazał, że część usług rolniczych i sprzedaż drzewa rozliczana jest w ramach wymiany barterowej. Poinformował, że ponosi następujące wydatki: składka do KRUS- 588 zł; opłata za energię elektryczną (za 2 mc-ce)- 258, 50 zł i za wodę- 102, 74 zł. Mając na uwadze sytuację materialną wnioskodawcy uznać należy, że zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (punkt 1 sentencji). Ustosunkowując się z kolei do wniosku o ustanowienie adwokata podkreślić należy, że ustanowienie stronie w toku postępowania przed sądem administracyjnym I instancji pełnomocnika z urzędu powinno mieć charakter zupełnie wyjątkowy, bowiem sąd ten obowiązany jest czuwać nad tym by stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego udzielać potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności i skutkach zaniedbań (art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skarga dla Sądu ma wyłącznie walor niewiążącej informacji o wadliwości aktu czy działania (zaniechania) organu, bowiem Sąd z urzędu zobowiązany jest do wzięcia pod uwagę wszelkich naruszeń prawa jakie stwierdzi badając daną sprawę. Sąd także ocenia czy organy administracyjne zastosowały wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze (art. 134 u.p.s.a.). Wskazane uregulowania gwarantują, że niezależnie od błędnie lub nieudolnie formułowanych przez skarżącego zarzutów czy braku jego zaangażowania w postępowanie sądowoadministracyjne (skarżący nie ma obowiązku uczestniczenia w posiedzeniach Sądu) akt będący przedmiotem zaskarżenia zostanie wszechstronnie przez Sąd zbadane pod względem jego zgodności z prawem. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 2 i 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.