III SA/Wr 89/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier na automacie poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P. B. (dalej jako skarżący) wniósł o wstrzymanie zaskarżonej przez siebie decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier na automacie poza kasynem gry. W uzasadnieniu wniosku podał, że przymusowa realizacja zaskarżonej decyzji może spowodować u niego szkodę o nieodwracalnych skutkach. Jej wykonanie wiązałoby się bowiem z koniecznością zapłaty olbrzymiej kary pieniężnej, nałożonej na skarżącego wadliwą decyzją organu pierwszej instancji, której to kwotą skarżący nie dysponuje. Ewentualne wszczęcie postępowania egzekucyjnego naraziłoby natomiast skarżącego na dodatkowe koszty i niedogodności. Uzyskiwane zaś przez niego dochody nie pozwalają na zapłatę kary bez uszczerbku dla swojego utrzymania. Do wniosku skarżący załączył obszerną dokumentację zgodnie z którą: - w 2015 r. poniósł stratę z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości 10 159,10 zł, przy przychodach z tej działalności w kwocie 419 412,80 zł i kosztach uzyskania przychodu na poziomie 429 571,90 zł. (zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2015 - k. 13 akt sądowoadministracyjnych); - w 2015 r. uzyskał kwotę 3 541,30 zł przychodu z zagranicy (z tytułu stosunku pracy, służbowego, spółdzielczego i z pracy nakładczej, a także zasiłków pieniężnych); - dokonał dostawy towarów oraz świadczył usługi (podstawa opodatkowania podatkiem od towarów i usług) : w styczniu 2015 r. - 36 091 zł, w lutym 2015 r. - 32 499 zł, w marcu 2015 r. - 36 693 zł, w kwietniu 2015 r. - 36 999 zł, w maju 2015 r. - 41 378 zł, w czerwcu 2015 r. - 39 980 zł, w lipcu 2015 r. - 39 902 zł, w sierpniu 2015 r. - 38 980 zł, we wrześniu 2015 r. - 30 036 zł, w październiku 2015 r. - 31 871 zł, w listopadzie 2015 r. - 23 420 zł, w grudniu 2015 r. - 31 894 zł (k 22 - 46 akt sądowoadministracyjnych); - w styczniu, lutym, marcu i kwietniu 2016 r. przychód skarżącego wyniósł odpowiednio: 23 320,93 zł , 25 711,37 zł, 29 727,18 zł i 30 760,15 zł, natomiast "wydatki": 28 492,42 zł, 26 455,76 zł, 29 008,06 zł i 38 199,61 zł, straty zaś: 5 171,49 zł w styczniu 2016 r., 744,39 zł w lutym 2016 r., 7 439,46 zł w kwietniu 2016 r. Z kolei w marcu 2016 r skarżący osiągnął dochód - 719, 12 zł (k. 49 akt sądowoadministracyjnych). Ponadto skarżący podał, że jest zadłużony względem gminy, w której zamieszkuje, na około 5 400 zł z tytułu podatku od nieruchomości i dzierżawy lokalu usługowego, ma zaległości wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na kwotę co najmniej 11 800 zł (stan na koniec 2015 r.) Nadto skarżący podniósł, że prowadzona przez niego pozarolnicza działalność gospodarcza zmaga się z konkurencją ze strony dużych sklepów i nie przynosi oczekiwanych dochodów. Po za tym w latach 2015- 2016 jego sklep został dwukrotnie okradziony na co najmniej 10 000 zł straty. Sąd stwierdza, że nałożona na skarżącego zaskarżoną decyzją kara pieniężna wynosi 12 000 zł. Ponadto na podstawie danych dostępnych w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej stwierdza również, że skarżący z dniem [...] stycznia 2017 r. został wykreślony z rejestru przedsiębiorców. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity z 2016 r., Dz. U. poz. 718, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zgodnie jednak z § 3 tego przepisu, sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez sformułowanie "znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków" należy rozumieć taką sytuację, w której szkoda nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracji, ciężar dowodu spoczywa zawsze na wnioskodawcy. Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Jej twierdzenia powinny wyjaśniać na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał aby groziła mu znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, jako konsekwencje ewentualnego przymusowego wykonania zaskarżonej decyzji. Przedstawił, co prawda, obszerną dokumentację finansową ale dotyczy ona zasadniczo 2015 r. a więc perspektywy stosunkowo odległej - skarżący wniósł skargę na początku 2017 r. Natomiast jedynym istotnym dokumentem dotyczącym sytuacji skarżącego w 2016 r. jest dokument zatytułowany "Księga Przychodów i Rozchodów - Sumy 2016", który to dotyczy prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej (sklepu). Nie jest natomiast jasne, czy skarżący nie uzyskiwał przychodów z innych tytułów, w tym z tytułu wykonywania umowy o pracę. Warto bowiem zauważyć, że jeszcze w 2015 r. skarżący osiągnął z tego tytułu kwotę 3 541,30 zł. Ponadto stwierdzić należy, że w aktach sprawy brak jest informacji o majątku skarżącego. Nie wiadomo co wchodzi w jego skład i w związku z tym, nie są znane możliwości finansowe skarżącego w zestawieniu z wysokością nałożonej na niego kary pieniężnej. Znaczenie w sprawie ma fakt, że aczkolwiek w 2015 r. skarżący wykazał stratę podatkową w wysokości 10 159,10 zł, to jednakże osiągnął przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości blisko 420 000 zł, która to kwota obrotu wskazuje na stosunkowo dużą skalę prowadzonej przez skarżącego działalności. Z kolei w 2016 r. skarżący osiągnął przychód z prowadzonej przez siebie pozarolniczej działalności gospodarczej w kwocie 109 519,63 zł przy wydatkach rzędu 122 155,85 zł. Przy czym wymaga podkreślenia, że zasadnicza kwota poniesionych wydatków dotyczyła zakupu towarów handlowych. Stąd też w ocenie Sądu skarżący dysponował w 2016 r. środkami na prowadzenie działalności gospodarczej. Na koniec wskazać należy, że pomimo wykreślenia skarżącego z ewidencji przedsiębiorców przed dniem złożenia skargi, on sam nie uznał tej okoliczności za istotną, co budzi zasadnicze wątpliwości Sądu. Zwłaszcza w świetle uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdzie skarżący napomina o bliżej nieokreślonych dochodach, bez wykazania ich wysokości. Sąd jedynie może domniemywać, że ich źródłem nie jest pozarolnicza działalność gospodarcza, skoro skarżący został wykreślony z rejestru przedsiębiorców. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., należało odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.