III SA/Wr 90/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2018 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza D. z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...], postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza D. z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...]. Pismem z [...] stycznia 2018 r. strona skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę na opisane w osnowie niniejszego orzeczenia postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od wydanej przez Burmistrza D. decyzji z dnia [...] sierpnia 2017 r. o nałożeniu na stronę skarżącą kary pieniężnej w wysokości 63.728 zł za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej bez zezwolenia zarządy drogi. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania wydanej w pierwszej instancji decyzji Burmistrza D. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. W uzasadnieniu wniosku podano, że wykonanie tej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Wskutek wykonania decyzji, co – jak podano – może nastąpić jedynie w drodze egzekucji z nieruchomości Spółki, uniemożliwione zostanie uzyskanie pozytywnej decyzji kredytowej w toku zainicjowanej procedury kredytowej, co implikowałoby nieukończenie inwestycji oraz brak zysku z dalszej sprzedaży lokali, co zamknie drogę do pozyskania środków na spłatę jakichkolwiek zobowiązań. Wykonanie decyzji, jak wskazała strona skarżąca, naraża ją na brak zapewnienia prawidłowego finansowania inwestycji i utratę wiarygodności na stosunkowo małym rynku lokalnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Wobec sformułowania w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza D. w przedmiocie nałożenia na stronę skarżącą kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi, w pierwszej kolejności trzeba zauważyć, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w stosunku do takich aktów lub czynności, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne, przy czym wstrzymanie wykonania dotyczy aktu zaskarżonego lub aktu wydanego w granicach sprawy. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymanie wykonania dotyczy aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Oznacza to, że treścią art. 61 § 3 objęte będą akty wydane w pierwszej instancji, a także akty w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 169). Nadto w orzecznictwie stwierdzono, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. wstrzymane może być wykonanie tylko takich aktów administracyjnych, które zostały wydane w granicach danej sprawy, rozumianej w kontekście art. 134 § 1 p.p.s.a. jako sprawa w znaczeniu materialnym. O postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową, a także identyczność podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie siedmiu sędziów z 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99). Przenosząc powyższe uwagi na grunt omawianej sprawy należy stwierdzić, że decyzja Burmistrza D. nakładająca na stronę skarżącą karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego drogi gminnej bez zezwolenia zarządcy drogi, pozostaje poza granicami przedmiotowej sprawy. Kwestia wykonalności tej decyzji nie jest związana z zaskarżonym postanowieniem i nie jest objęta skutkami prawnymi tego postanowienia. Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie jest możliwe wnioskowanie o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, od którego strona skarżąca nie wniosła odwołania w ustawowo przewidzianym terminie, bowiem nie zachodzi tożsamość przedmiotowa tych dwóch postępowań, a tym samym są to dwie różne sprawy w znaczeniu materialnym (zob. postanowienie: Naczelnego Sądu Administracyjnego z 1 kwietnia 2016 r., sygn. akt II GZ 288/16, dostępne w: CBOIS). Reasumując powyższe należy jeszcze raz podkreślić, że decyzja Burmistrza D. pozostaje poza granicami sprawy. Tym samym nie można orzec o wstrzymaniu jej wykonania. Z wyżej wymienionych względów, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.