III SA/Wr 91/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu do budżetu Gminy W. kwoty dotacji postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] r. A we W. wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca cofnęła skargę, podnosząc, że Prezydent W., decyzją z dnia [...] r., umorzył w całości należności strony wobec Gminy, wobec czego dalsze prowadzenie postępowania sądowego jest bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło umorzenie należności strony skarżącej, kwestionowanych w niniejszym postępowaniu. Umorzenie to spowodowało bowiem bezprzedmiotowość w zakresie rozpatrywania skargi na zaskarżoną decyzję. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu.