III SA/Wr 92/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński, Sędzia WSA Anetta Chołuj (sprawozdawca), Tomasz Świetlikowski, Protokolant referent Aneta Szmyt, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 15 marca 2018 r. sprawy ze skargi "A" w S. G. na czynność Zarządu Województwa D. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej projektu oddala skargę. Zaskarżonym rozstrzygnięciem z dnia [...] stycznia 2018 r. – działając na podstawie art. 125 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, z późn. zm.), art. 9 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 9 ust. 2 pkt 2 oraz art. 55 pkt 1 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2017 r. poz. 1460 z późn. zm., dalej jako ustawa wdrożeniowa) w zw. z art. 21 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 1475), po analizie protestu Wnioskodawcy – "A" (zwanej dalej stroną skarżącą lub wnioskodawcą) od negatywnej oceny merytorycznej projektu nr [...] pn. "[...]", Zarząd Województwa D. pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa D. (IZ RPO WD) na lata 2014-2020 - nie uwzględnił protestu. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] kwietnia 2017 r. Dyrektor Wydziału Wdrożenia EFRR poinformował stronę, że projekt nie spełnił kryterium merytorycznego ogólnego obligatoryjnego tj. "Zachowanie trwałości" zawartego w Kryteriach wyboru operacji finansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa D. na lata 2014-2020, zatwierdzonych przez Komitet Monitorujący RPO WD. Organ wyjaśnił, że w ramach tego kryterium będzie sprawdzane czy posiadane przez wnioskodawcę zasoby finansowe zapewniają utrzymanie projektu w okresie trwałości i przyjętym horyzoncie czasowym (nieujemny skumulowany cash-flow w każdym roku okresu odniesienia). Kryterium dotyczy projektów inwestycyjnych. Powołując opinie dwóch ekspertów (oceniających) organ wskazał, że posiadane przez wnioskodawcę zasoby finansowe nie zapewniają utrzymania projektu w okresie trwałości i przyjętym horyzoncie czasowym. W ocenie I eksperta biorąc wartość kosztów operacyjnych w przyjętym 15-letnim okresie odniesienia oraz wartość wkładu własnego, nie zagwarantowano wystarczających środków finansowych na zapewnienie finansowania w całym okresie odniesienia - w ramach Oświadczenia wskazano, o przeznaczeniu 1 275 000,00 zł na wkład własny w realizację projektu oraz jako środki pieniężne w okresie trwałości projektu. Biorąc pod uwagę koszty operacyjne (bez amortyzacji) w latach 2018-2030, ich suma wynosi 2,1 mln złotych. Biorąc pod uwagę powyższe oraz wartość wkładu własnego, wskazana kwota w oświadczeniu nie gwarantuje utrzymania finansowej trwałości w całym okresie odniesienia (mimo, iż wskazano kwotę nie mniejszą niż powyższa, nie doprecyzowano powyższego oraz nie przedstawiono załączników potwierdzających posiadanie środków na wkład własny oraz koszty operacyjne w całym okresie odniesienia. Według kolejnego eksperta z analizy sytuacji finansowej beneficjenta wynika, że wnioskodawca ma dodatnie roczne saldo skumulowanych przepływów pieniężnych na koniec każdego roku, we wszystkich latach objętych analizą (w kwocie 2 000 zł). Saldo niezdyskontowanych skumulowanych przepływów pieniężnych generowanych przez projekt jest równe zero w latach 2016-2017 oraz ujemne w latach 2018-2030 (w analizie finansowej wnioskodawca wskazał, że przepływy te wynoszą zero ale przyjął do wyliczeń, że w latach 2018-2030 projekt będzie generował przychody, co jest niespójne z założeniami strony, że projekt nie będzie generował przychodu (zapisy punktu "Przychody operacyjne" wniosku o dofinansowanie). Planowane wpływy i wydatki nie zostały odpowiednio czasowo zharmonizowane by projekt miał zapewnioną płynność finansową. W złożonym proteście wnioskodawca zakwestionował oceny dokonane przez ekspertów w ramach przedmiotowego kryterium podnosząc, że wykazał, iż skumulowane saldo przepływów pieniężnych wnioskodawcy z Projektem jest w każdym roku dodatnie. Wnioskodawca w przedmiotowym oświadczeniu nie oświadczał, że środki mają służyć też do finasowania kosztów operacyjnych po okresie trwałości. W analizie trwałości w studium wykonalności oraz w arkuszu kalkulacyjnym przedstawił jednoznaczne założenia i obliczenia, z których wynika, że środki pieniężne w całym przyjętym okresie odniesienia będą pochodzić od darowizn od osób fizycznych, a skumulowane przepływy pieniężne będą dodatnie. Przedmiotowe oświadczenie wnioskodawcy miało na celu potwierdzenie, że założenia przyjęte do analizy trwałości projektu oraz analizy trwałości finansowej z projektem są wiarygodne. Odnosząc się do argumentacji strony skarżącej w proteście IZ RPO WD zauważyła, że posiadane przez stronę zasoby finansowe wskazane w dokumentacji projektowej nie zapewniają utrzymania projektu w okresie trwałości i przyjętym horyzoncie czasowym, a planowane wpływy i wydatki nie zostały odpowiednio zharmonizowane by projekt miał zapewnioną płynność finansową. Zastrzeżenia organu budzi przede wszystkim brak uwiarygodnienia posiadania zadeklarowanych środków pieniężnych, pozwalających na sfinansowanie wymaganego wkładu własnego przez Fundację. IZ RPO WD podniosła, że w dokumentacji projektowej nie zostało jednoznacznie wykazane, że środki niezbędne do zrealizowania inwestycji zostały zabezpieczone w majątku wnioskodawcy. Biorąc pod uwagę zapisy wniosku o dofinansowanie oraz zapisy Analizy finansowej arkusz Założenia tabela nr 15 oraz arkusz Obliczenia tabela nr 19 i tabela nr 21, w odniesieniu do deklarowanego wkładu własnego w wysokości 589.456,15 zł, organ wskazał, że skarżąca na dzień składania wniosku o dofinansowanie nie dysponowała tymi środkami, co wynika z zapisów Analizy finansowej, w której wskazano, że w 2016 r. wkład własny wyniósł 129 173,14 zł, natomiast w 2017 r. - 460 283,01 zł. Dodatkowo IZ RPO WD zwróciła uwagę na kwestię faktycznego dysponowania ww. środkami, ponieważ z dokumentacji projektowej nie wynika, że wskazana kwota jest w posiadaniu Fundacji (brak uwiarygodnienia posiadanych środków - nie załączono wyciągów z rachunku bankowego czy też umowy darowizny). Analogiczna sytuacja występuje również w odniesieniu do dołączonego do wniosku o dofinansowanie oświadczenia o zabezpieczeniu środków finansowych z dnia [...] czerwca 2016 r., na kwotę nie mniejszą niż 1 275 000 zł, która w ocenie wnioskodawcy zapewni wkład własny na realizację projektu oraz zapewni środki pieniężne w okresie trwałości. IZ RPO wskazała, że oświadczenie to ma charakter warunkowy tj. darowizna w ww. wysokości zostanie przekazana w momencie otrzymania dotacji, tzn. w rozumieniu dokumentacji konkursowej nie może stanowić wkładu własnego, ponieważ nie została przekazana fundacji na etapie wnioskowania. Zastrzeżenia organu wzbudziła również niekonsekwencja strony odnośnie ujęcia darowizn w Analizie finansowej, ponieważ z jednej strony wnioskodawca próbuje udowodnić, że darowizny od osób fizycznych, nie stanowią przychodów w rozumieniu analizy finansowej, ale stanowią przychód w rozumieniu analizy trwałości, który należy ująć w analizie trwałości projektu (niezrozumiale zróżnicowanie ujęcia darowizn w tabeli nr 21 na wkład własny - rok 2016, 2017 i 2028 oraz na przychody 2018-2030), z drugiej jednak strony zastrzegając nieujmowanie darowizn w przychodach analizy finansowej i z zastrzeżeniem, że projekt nie będzie generował przychodów operacyjnych (poz. "Przychody operacyjne" wniosku o dofinansowanie), Wnioskodawca w zakładce Obliczenia wskazuje na osiągane "pozostałe przychody operacyjne". IZ RPO WD zwróciła także uwagę na charakter planowanych wydatków, które z uwagi na brak wyjaśnienia zasadności przyjęcia konkretnego sposobu wyliczenia wysokości kosztów m.in. zużycia innych materiałów czy usług obcych, nie odpowiadają w sposób uzasadniony celom projektu. Ma to szczególne znaczenie w przypadku przeprowadzania analizy trwałości projektu, przy którym należy wskazać, w jaki sposób w horyzoncie czasowym projektu wpływy będą systematycznie odpowiadać wydatkom rok do roku. Organ wyjaśnił, że trwałość występuje wtedy, gdy suma przepływów netto w ramach skumulowanych strumieni pieniężnych generowanych przez projekt jest dodatnia lub równa zero we wszystkich rozpatrywanych latach czyli saldo niezdyskontowanych skumulowanych przepływów pieniężnych jest ≥ 0 we wszystkich latach objętych analizą. W przedmiotowym przypadku, z uwagi na niespójne dane przedstawione w Analizie finansowej, pomimo próby wykazania przez wnioskodawcę nieujemnego skumulowanego cash-flow, w ocenie IZ RPO WD, trwałość projektu nie została potwierdzona, a bezpieczeństwo realizacji inwestycji nie zostało zabezpieczone majątkiem strony. IZ RPO WD podkreśliła dodatkowo, że dane o dotychczasowej działalności i zasobach Fundacji wskazują na zagrożenie w zakresie zapewnia trwałości i wykonalności projektu, bowiem: 1) z danych historycznych w postaci rachunku zysków i strat, rachunku przepływów pieniężnych oraz bilansu wynika: - Fundacja dysponuje majątkiem o wartości 2 450 zł, środki pieniężne na koniec okresu wyniosły 2 000 zł, - poniesiono stratę w wysokości 1 790 zł; 2) z rachunku zysków i strat (arkusz obliczenia tabela nr 8 i 10 Scenariusz z projektem) wynika, że Wnioskodawca będzie uzyskiwał stratę netto w każdym roku objętym analizą, z wyjątkiem lat 2016-2017 oraz 2028, natomiast z bilansu (arkusz obliczenia tabela nr 11 i 13 Scenariusz z projektem) wynika, że środki pieniężne na koniec każdego roku okresu odniesienia będą wynosić 2.000 zł), natomiast kwestia wkładu własnego, którego pochodzenie nie zostało w wystarczający i przekonujący sposób wyjaśnione, stanowi tylko jeden z czynników, rzutujących na ocenę przedmiotowego kryterium. IZ RPO WD podniosła, że wymóg posiadania zasobów finansowych zapewniających utrzymanie projektu w okresie trwałości i przyjętym horyzoncie czasowym (nieujemny skumulowany cash-flow w każdym roku okresu odniesienia) wynika wprost z zapisu kryterium, w związku z powyższym nie zgodziła się ze stroną skarżącą, że z zapisów dokumentacji konkursowej nie wynika obowiązek zabezpieczenia środków pieniężnych w przyjętym okresie odniesienia. Dodatkowo IZ RPO WD wskazała, że zgodnie z zapisami Regulaminu konkursu weryfikacja kryteriów merytorycznych odbywa się na podstawie analizy złożonego wniosku o dofinansowanie oraz jego załączników, dlatego samo oświadczenie nie może stanowić jedynej podstawy do oceny sytuacji finansowej wnioskodawcy. Organ podkreślił, że prawidłowa, wszechstronna ocena spełnienia przesłanek, by mogła być uznana za rzetelną, nie może opierać się jedynie na przyjęciu wprost założenia, że wszystkie twierdzenia zamieszczone w projekcie są miarodajne, lecz powinna zostać dokonana ich analiza aby ustalić, czy stan deklarowany odpowiada rzeczywistemu oraz w jakim wymiarze. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na takie rozstrzygnięcie protestu zarzucono naruszenie: 1) art. 39 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z załącznikiem nr 1 do Regulaminu tj. Wyciągiem z Kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez KM RPO WD 2014-2020 (str. 10 Ip. 3 "Zachowanie trwałości) oraz w zw. z pkt 11 Regulaminu tj. pkt 7.6 i 7.10 Wytycznych w zakresie zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód i projektów hybrydowych na lata 2014-2020, wydanych przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju poprzez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię opisu kryterium merytorycznego ogólnego obligatoryjnego nr 3, a przez to dokonanie oceny merytorycznej projektu skarżącej w sposób niezgodny z zasadami wynikającymi z dokumentacji konkursowej i uznanie, że: - skarżąca nie spełnia kryterium merytorycznego ogólnego obligatoryjnego nr 3 (Zachowanie Trwałości), pomimo wykazania, iż przepływy pieniężne dla Projektu są równe zeru, a skumulowane saldo przepływów pieniężnych dla skarżącej z Projektem każdego roku jest dodatnie (zgodnie z Definicją kryterium, wskazaną w załączniku nr 1 do Regulaminu oraz zgodnie z pkt 11 Regulaminu, tj. pkt 7.6 pkt 7) oraz 7.10 pkt 4) Wytycznych w zakresie zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód i projektów hybrydowych na lata 2014-2020, wydanych przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; - skarżąca zobowiązana była do wykazania dokumentami zabezpieczenia zadeklarowanych środków pieniężnych, pozwalających na sfinansowanie wkładu własnego, co zgodnie z dokumentacją konkursową nie jest wymagane na tym etapie postępowania w ramach oceny kryterium trwałości, co miało istotny wpływ na wynik sprawy; 2) art. 46 ust. 3 w zw. art. 37 ust. 1 i ust. 2 Ustawy Wdrożeniowej w zw. z art. 125 ust. 3 lit. a podpunkt II Rozporządzenia ogólnego1 oraz pkt 1 lit. b Rozdziału 4 Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 z dnia 31 marca 2015 r. poprzez przekazanie skarżącej Informacji I o zakończeniu oceny jej projektu i wyniku bez wymaganego uzasadnienia oceny i ograniczenie się przez organ jedynie do załączenia do pisma informującego o ocenie kopii kart ocen ekspertów, jak również ocenę wniosku niezgodnie z dokumentacją konkursową, co doprowadziło do naruszenia zasady rzetelności przeprowadzanej oceny oraz zasady równego dostępu do pomocy i przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie projektów a przez to do niezapewnienia skarżącej obiektywnej oceny projektu dającej się zweryfikować w oparciu o warunki wynikające z dokumentacji konkursowej co miało istotny wpływ na ocenę merytoryczną projektu i wynik sprawy, bowiem doprowadziło do przedstawienia skarżącej niespójnego i niekonsekwentnego uzasadnienia oceny jej projektu, a co za tym idzie uznania, że strona nie spełniła kryteriów wymaganych w konkursie; 3) pkt 19 Regulaminu w zw. z załącznikiem nr 1 do Regulaminu tj. Wyciągiem z Kryteriów wyboru projektów zatwierdzonych przez KM RPO WD 2014-2020 w zakresie opisu kryterium merytorycznego ogólnego nr 3 "Zachowanie trwałości" oraz w zw. z Rozdziałem 5 pkt 19 Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020 poprzez dokonanie oceny merytorycznej projektu skarżącej w sposób niezgodny z zasadami wynikającymi z dokumentacji konkursowej, a przede wszystkim niezgodnie z wiążącym organ opisem kryterium merytorycznego nr 3 przejawiające się w szczególności wymaganiem od skarżącej załączenia dokumentacji niewymaganej na tym etapie oceny tj. dokumentów potwierdzających posiadanie środków na wkład własny oraz koszty operacyjne w całym okresie odniesienia, które to dokumenty w dokumentacji konkursowej nie zostały wskazane jako podlegające ocenie w ramach kryterium nr 3, a przez to dokonanie oceny projektu w sposób wykraczający poza ustalone zasady oceny określone w dokumentacji konkursowej, co miało istotny wpływ na wynik sprawy ponieważ doprowadziło do wydania negatywnej dla Skarżącej oceny jej projektu oraz nieuwzględnienia złożonego przez nią protestu; 4) art. 37 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 oraz art. 57 Ustawy Wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny oraz jej niezgodność z kryteriami zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014 -2020 polegający na tym, iż Informacja II podnosi zarzuty inne niż wskazane w Informacji I, nie podtrzymuje wprost ani też nie odwołuje się do zastrzeżeń z oceny pierwotnej, lecz wytyka inną jeszcze nieprawidłowość oraz ocenę wniosku niezgodnie z dokumentacją konkursową (konieczność przedstawienia dokumentów na wykazanie środków pieniężnych, pozwalających na sfinansowanie wkładu własnego), co miało istotny wpływ na ocenę merytoryczną projektu i wynik sprawy, bowiem stanowiło rozszerzenie zakresu oceny sporządzonej przez organ pierwotnie, a co za tym idzie wyjście poza zakres zarzutów wskazanych przez stronę w proteście oraz doprowadziło do uznania, że Skarżąca nie spełniła kryteriów wymaganych w konkursie. Na tle tak sformułowanych zarzutów wniesiono o: 1) uwzględnienie skargi i stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję; 2) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi strona wyjaśniła, że na podstawie Instrukcji wypełniania wniosku dołączyła do Wniosku analizę trwałości finansowej projektu (załącznik nr 16 do Wniosku, tabela 12), jak również analizę trwałości finansowej Wnioskodawcy (załącznik nr 16 do Wniosku, tabela 13). Dołączyła ponadto oświadczenie o zabezpieczeniu środków finansowych o wartości nie mniejszej niż 1.275.000,00 zł (załącznik nr 10 do Wniosku), jak również dokumenty poświadczające dysponowanie takimi środkami (załączniki 11-15 do Wniosku). Następnie wyjaśniła, że założyła, iż realizacja projektu jest możliwa dzięki środkom z dofinansowania, jak również budżetu wnioskodawcy, a w fazie eksploatacyjnej koszty generowane przez projekt będą pokrywane z darowizn na rzecz wnioskodawcy. Założenia te znajdują odzwierciedlenie w pkt 15 załącznika nr 16 do wniosku w arkuszu kalkulacyjnym o nazwie "założenia". Podkreśliła, że przychody oraz wkład własny (darowizny od osób fizycznych) zostały przedstawione tylko w analizie trwałości, zgodnie z pkt 7.6 ppkt 7) Wytycznymi w zakresie zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód i projektów hybrydowych na lata 2014-2020 wydane przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju (dalej: "Wytyczne MIR"). Skarżąca podniosła, że z przedmiotowego kryterium nr 3 jednoznacznie wynika, że bada się skumulowany cash-flow w każdym okresie odniesienia, który u wnioskodawcy w każdym roku jest dodatni. Brak konieczności udowodnienia zabezpieczania środków na tymże etapie postępowania wynika z Instrukcji wypełniania wniosku. Wnioskodawca na etapie składania wniosku jest zobowiązany dołączyć jedynie "oświadczenie, że dysponuje administracyjną, finansową i operacyjną zdolnością gwarantującą płynną i terminową realizację projektu" wg wzoru stanowiącego załącznik do wniosku. Dopiero w czasie podpisywania umowy o dofinansowanie, wnioskodawca musi przedłożyć dokumenty finansowe, które potwierdzą że dysponuje środkami finansowymi na realizację projektu. W związku z powyższym argumenty organu przytoczone jako podsumowanie niespełnienia przez skarżącą omawianego kryterium są niezgodne z dokumentacją konkursową. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 - zwanej dalej "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według § 3, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Tego rodzaju kontrola wynika wprost z brzmienia art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (j.t. Dz. U. 2016 r. poz. 217 ze zm.; zwanej poniżej ustawą wdrożeniową bądź ustawą), zgodnie z którym to przepisem - w przypadku negatywnej ponownej oceny projektu, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy ustrojowej). Do kryterium legalności nawiązał również ustawodawca w art. 61 ust. 8 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, skoro nakazał sądowi administracyjnemu uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą (lub pośredniczącą). A contrario, jeśli ocenę przeprowadzono zgodnie z prawem, skarga podlega oddaleniu, na mocy art. 61 ust. 8 pkt 2 powołanej ustawy. Stosownie do art. 57 ab initio ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. Po myśli art. 58 ust. 1 właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności: 1) treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu, wraz z uzasadnieniem; 2) w przypadku nieuwzględnienia protestu - pouczenie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Zgodnie natomiast z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej - właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Według ust.3a pkt 1 powołanego artykułu - właściwa instytucja może wymagać złożenia przez wnioskodawcę oświadczeń niezbędnych do przeprowadzenia wyboru projektów do dofinansowania, przy czym oświadczenia te są składane pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań (ust. 4). Zasada przejrzystości oceny projektów, o jakiej mowa w ust. 1 art. 37, realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, pozostając w ścisłej korelacji z zasadą rzetelności, która związana jest z ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi w danym trybie regułami oraz wszechstronnym uzasadnieniem wyboru, co odnosi się również do należytego umotywowania dokonanej oceny projektu, przyznanej mu liczby punktów. Zasada bezstronności ustanawia zakaz wprowadzania preferencji dla określonych grup czy rodzajów wnioskodawców lub projektów. Równy dostęp do informacji, będący emanacją traktatowej zasady równości w dostępie do pomocy, nakłada na właściwą instytucję obowiązek publikowania informacji niezbędnych do realizacji równego dostępu do pomocy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektów. Reguły i kryteria wyboru projektów powinny być jasne, jednoznaczne, określając w sposób przejrzysty i precyzyjny konsekwencje prawne określonego działania lub zaniechania uczestników konkursu. Na tle zasad art. 37 ust. 1 ustawy, kontrola sądowoadministracyjna powinna zmierzać zatem w szczególności do oceny, czy argumentacja oceniającego w ramach komisji oceny projektów oraz instytucji zarządzającej w zaskarżonym rozstrzygnięciu protestu nie jest dowolna, to znaczy mieści się w granicach logicznego rozumowania, jest spójna, wyczerpująca (kompletna), odpowiada generalnym standardom prawa, zasadom doświadczenia życiowego, pozostaje w związku z dokumentami systemu realizacji programu operacyjnego i ustalonymi kryteriami, w sposób jasny, nie budzący wątpliwości, prezentując przesłanki wyboru - dokonanej oceny, przyznanej punktacji, odnosząc się do ram prawnych danego naboru oraz dokumentacji konkursowej. Tym samym również rozstrzygnięcie protestu przez właściwą instytucję zarządzającą powinno zawierać szczegółową, jednoznaczną, rzetelną analizę kwestionowanych przez wnioskodawcę ocen projektu – z rozważeniem zarzutów oraz uwag zarówno osób oceniających projekt (ekspertów) w kartach oceny merytorycznej, jak i argumentacji i zarzutów zamieszczonych w proteście. Rozstrzygnięcie podlegające ocenie sądu musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Przy formułowaniu oceny zachowana jest swoboda, wszakże nie powinna ona jednak być dowolna, nacechowana arbitralnością. Dowolna byłaby wówczas, gdyby była sprzeczna z obowiązującymi unormowaniami, logiką, wiedzą, doświadczeniem życiowym, pozbawiona spójnego wywodu, gdyby nie wyjaśniono zrozumiale przesłanek oceny. W świetle powyższych wywodów Sąd stwierdza, że negatywna ocena merytoryczna projektu, pn." [...]" z powodu niespełnienia jednego z kryteriów merytorycznych ogólnych obligatoryjnych – nr 3 "Zachowanie trwałości" - nie uchybia przytoczonym, generalnym regułom, a stanowisko prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nie nosi znamion arbitralności, czy dowolności. Godzi się nadto podkreślić, że wyłanianie projektów w naborze, w którym uczestniczył wniosek strony skarżącej, odbywa się w trybie konkursowym, z zachowaniem zasad równego traktowania wszystkich wnioskodawców (art. 37 ust.1 ustawy), zgodnie z obowiązującą w danym naborze dokumentacją konkursową (regulaminem, kryteriami wyboru etc.), wobec czego za treść wniosku odpowiada wyłącznie wnioskodawca, który - dla osiągnięcia skutku otrzymania dofinansowania ze środków publicznych na rzecz zamierzonego projektu - winien sformułować wniosek oraz wypełnić jego załączniki w sposób nie tylko nie budzący wątpliwości co do spełnienia wymaganych kryteriów (por. art. 37 ust. 2), ale też i powinien zadbać o taką treść swych wypowiedzi, by były przekonujące i wiarygodne w procedurze oceny przez ekspertów, dla otrzymania odpowiedniej punktacji gwarantującej wybór do dofinansowania (por. art. 39 ustawy). Jakiekolwiek niedociągnięcia, niedopowiedzenia, luki w argumentacji, opisie poszczególnych pozycji wniosku, obciążają zatem wyłącznie aspirującego wnioskodawcę. Ocena wniosku polega w zasadzie na dogłębnej analizie porównawczej jego treści (oraz załączników, dołączonych dokumentów na poparcie twierdzeń). Wyczerpującego zaś, przekonującego w brzmieniu, wypełnienia przez wnioskodawcę poszczególnych pozycji wniosku nie można w żadnym razie zastąpić złożonym pod odpowiedzialnością karną ogólnym oświadczeniem, że wnioskodawca spełnia kryterium "zachowania trwałości". Zgodnie z treścią definicji kryterium merytorycznego ogólnego obligatoryjnego nr 3 "Zachowanie trwałości" - "W ramach kryterium będzie sprawdzane czy posiadane przez wnioskodawcę zasoby finansowe zapewniają utrzymanie projektu w okresie trwałości i przyjętym horyzoncie czasowym (nieujemny skumulowany cash-flow w każdym okresie odniesienia)". Cytowane brzmienie opisu kryterium nr 3 nie nasuwa wątpliwości co do tego, że we wniosku należało przede wszystkim jednoznacznie wskazać posiadane (podkreśl. Sądu) zasoby finansowe które zapewniają utrzymanie projektu w okresie trwałości. Tymczasem strona skarżąca we wniosku podała, że Fundacja posiada zabezpieczone środki finansowe, niezbędne dla realizacji projektu w postaci deklaracji darowizny złożonej przez osoby fizyczne, wskazując jednocześnie że do wniosku dołączyła oświadczenia darczyńców (str. 27 wniosku). W "źródłach finansowania" (str. 46 wniosku ) oraz "trwałość finansowa" (str. 47 wniosku) strona skarżąca ponownie powołała się na oświadczenia darczyńców, którzy mają w przyszłości udzielić pożyczek. Weryfikacja tego kryterium następuje na podstawie Regulaminu, w tym jego załącznika nr 1, w którym znajduje się opis kryteriów wyboru jak również wymienionych w tym regulaminie aktów prawnych i dokumentów programowych, na podstawie których prowadzony jest konkurs. Wśród tych dokumentów wskazano pod nr 32 wytyczne w zakresie zagadnień związanych z przygotowaniem projektów inwestycyjnych, w tym projektów generujących dochód i projektów hybrydowych na lata 2014-2020 wydane przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju Jak postanowiono w wymienionym wyżej i zatytułowanym jako "Analiza trwałości finansowej" punkcie 7.10 wytycznych: " Analiza trwałości finansowej projektu polega na wykazaniu, że zasoby finansowe na realizację analizowanego projektu zostały zapewnione i są one wystarczające do sfinansowania kosztów projektu podczas jego realizacji, a następnie eksploatacji (pkt 1). Analiza trwałości finansowej projektu powinna obejmować co najmniej następujące działania: analizę zasobów finansowych projektu, analizę sytuacji finansowej beneficjenta/operatora z projektem (pkt 2). Analiza zasobów finansowych projektu zakłada dokonanie weryfikacji trwałości finansowej projektu i polega na zbadaniu salda niezdyskontowanych skumulowanych przepływów pieniężnych generowanych przez projekt. Projekt uznaje się za trwały finansowo, jeżeli saldo to jest większe bądź równe zeru we wszystkich latach objętych analizą. Oznacza to wówczas, że planowane wpływy i wydatki zostały odpowiednio czasowo zharmonizowane tak, że przedsięwzięcie ma zapewnioną płynność finansową (pkt 3). Analiza sytuacji finansowej beneficjenta/operatora polega na sprawdzeniu trwałości finansowej nie tylko samego projektu, ale również beneficjenta/operatora z projektem. Jeżeli operator zbankrutuje, trwałość samej inwestycji może stracić znaczenie. Analiza przepływów pieniężnych powinna wykazać, że beneficjent/operator z projektem ma dodatnie roczne saldo skumulowanych przepływów pieniężnych na koniec każdego roku, we wszystkich latach objętych analizą (pkt 4). Przy analizie trwałości finansowej bierze się pod uwagę wszystkie przepływy pieniężne, w tym również te wpływy na rzecz projektu, które nie stanowią przychodów, np. dotacje o charakterze operacyjnym (pkt 5)" Także cytowane brzmienie wytycznych nie nasuwa żadnych wątpliwości co do tego, że we wniosku należało przede wszystkim wykazać, że strona posiada zasoby finansowe na realizację projektu i są one wystarczające na sfinansowanie kosztów projektu podczas jego realizacji oraz eksploatacji. Tym samym, na tle tego co wyżej już przytoczono, rzeczą strony skarżącej było bezsprzeczne wykazanie, za pomocą konkretnych i wyczerpujących twierdzeń nie budzących wątpliwości, jakie są jej zasoby finansowe. Tymczasem strona skarżąca we wniosku przedstawiła jednoznaczne założenia i obliczenia z których wynika, że środki pieniężne w całym przyjętym okresie odniesienia będą pochodzić od darowizn od osób fizycznych, a skumulowane przepływy pieniężne będą dodatnie. Tymczasem, jak trafnie oceniono w toku procedury dokonując analizy sytuacji finansowej wnioskodawcy na podstawie treści wniosku (skoro nie zakładano finansowania za pomocą kredytów), darowizny od osób fizycznych ujęto jako "planowane", a zatem przyszłe. Nie jest przy tym argumentem skutecznym podnoszona okoliczność, że skarżącej w przypadku wygrania konkursu osoby fizyczne udzielą pożyczek. Są to bowiem podmioty posiadające odrębną osobowość prawną, a w omawianej materii nie chodzi o przyszłe i hipotetyczne zabezpieczenie środków finansowych, lecz o zabezpieczenie źródeł finansowania projektu istniejące na dzień składania wniosku i wykazanie tym samym tego faktu w dacie składania wniosku przez podmiot ubiegający się o dofinansowanie. Niewątpliwie wniosek w części ocenianej cechuje zdawkowość i brak jednoznacznego (inaczej ujmując – pewnego, nie budzącego zastrzeżeń) wskazania źródła zabezpieczenia całkowitych kosztów przedsięwzięcia. Na tym tle trafne są uwagi ekspertów, że posiadane przez wnioskodawcę zasoby finansowe wskazane w dokumentacji projektowej nie zapewniają utrzymania projektu w okresie trwałości i przyjętym horyzoncie czasowym, a planowane wpływy i wydatki nie zostały odpowiednio zharmonizowane by projekt miał zapewnioną płynność finansową. Nie można zarzucić organowi dowolności w przyjęciu, że zastrzeżenia budzi przede wszystkim brak uwiarygodnienia posiadania zadeklarowanych środków pieniężnych, pozwalających na sfinansowanie wymaganego wkładu własnego przez fundację. Fundacja na dzień składania wniosku o dofinansowanie nie dysponowała tymi środkami co wynika z zapisów analizy finansowej w której wskazano, że w 2016 r. wkład własny wyniósł 129.173,14 zł natomiast w 2017 r. – 460.283,01 zł. W dokumentacji projektowej nie zostało jednoznacznie wykazane, że środki niezbędne do zrealizowania inwestycji zostały zabezpieczone w majątku wnioskodawcy. Ponadto porównując zapisy wniosku o dofinansowanie oraz zapisy analizy finansowej w odniesieniu do deklarowanego wkładu własnego w wysokości 589.455,15 zł wynika, że Fundacja na dzień składania wniosku nie dysponowała tymi środkami. Brak jest uwiarygodnienia posiadanych środków poprzez załączenie np. wyciągów z rachunku bankowego czy też umowy darowizny. Prawidłowo przyjął organ, że pomimo próby wykazania przez wnioskodawcę nieujemnego skumulowanego cash-flow trwałość projektu nie została potwierdzona, a bezpieczeństwo realizacji inwestycji nie zostało zabezpieczone majątkiem wnioskodawcy. Jak trafnie wskazała Instytucja Zarządzająca także dane o dotychczasowej działalności i zasobach Fundacji wskazują na zagrożenie w zakresie zapewnienia trwałości i wykonalności projektu bowiem z danych historycznych w postaci rachunku zysków i strat, rachunku przepływów pieniężnych oraz bilansu wynika, że Fundacja dysponuje majątkiem o wartości 2.450 zł, środki pieniężne na koniec okresu wyniosły 2.000 zł, poniesiono stratę w wysokości 1.790 zł, będzie uzyskiwała stratę w każdym roku objętym analizą (z wyjątkiem lat 1016-2017 i 2028) a środki pieniężne na koniec każdego roku odniesienia będą wynosić 2.000 zł. Kwestia wkładu własnego – nie wykazana przez stronę w sposób wystarczający i przekonywujący stanowi tylko jeden z czynników mających wpływ na ocenę przedmiotowego kryterium. Deklaracja skarżącej o posiadanych zasobach finansowych powinna zostać w sposób właściwy udokumentowana na etapie składania wniosku o dofinansowanie np. poprzez wykazania posiadania umowy darowizny czy wyciągu z rachunku bankowego Fundacji na dowód posiadania środków gwarantujących zabezpieczenie realizacji inwestycji. Tymczasem nawet wypowiedź strony skarżącej we wniosku w omawianej materii jest ogólnikowa i na jej podstawie nasuwa się wniosek, że ewentualnymi środkami finansowymi oraz stosownym zabezpieczeniem strona będzie dysponowała dopiero na późniejszym etapie. Poza tym, jak już wspomniano, należało wykazać stan posiadanych środków i ich zabezpieczenie w dacie złożenia wniosku, a nie dopiero w oparciu o zdarzenia tudzież czynności prawne mające nastąpić w przyszłości, a przez to niepewne. Notabene, dokumenty przedstawione w formie załączników do protestu odzwierciedlają czynności prawne mające charakter zobowiązujący, a nie rozporządzający. Tymczasem, jak już zaznaczono, sytuacja finansowa wnioskodawcy weryfikowana jest na etapie składania wniosku a nie na etapie realizacji projektu. W zaprezentowanym świetle zasadnie wobec tego nie uznano spełnienia kryterium "zachowanie trwałości". Poczyniona ocena nie nasuwa zastrzeżeń, skoro, jak wykazano, posiadane przez wnioskodawcę zasoby finansowe nie zapewniają utrzymania projektu w okresie trwałości i przyjętym horyzoncie czasowym, a z założeń wniosku wynika, że działalność operacyjna będzie charakteryzowała się brakiem zysku, zaś bezpieczeństwo realizacji inwestycji nie zostało zabezpieczone budżetem wnioskodawcy. Konieczności wykazania posiadania zasobów finansowych na realizację projektu nie podważa wskazana przez stronę skarżącą Instrukcja wypełniania wniosku. Zapisano w nich (pkt 6.11: Trwałość finansowa) bowiem, że analiza trwałości finansowej projektu polega na wykazaniu, że zasoby finansowe na realizację projektu są zapewnione i wystarczające podczas jego realizacji, a następnie eksploatacji. Projekt jest trwały finansowo, gdy nie generuje ryzyka wyczerpania środków pieniężnych w przyszłości. W Instrukcji znajduje się także zapis (Informacje uzupełniające dla wnioskodawcy): "Na etapie składania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach RPO WD 2014-2020 nie wymaga się dołączania dokumentów finansowych potwierdzających zapewnienie środków finansowych niezbędnych do realizacji projektu. Wnioskodawca na tym etapie jest zobowiązany dołączyć jedynie "oświadczenie, że dysponuje administracyjną, finansową i operacyjną zdolnością gwarantującą płynną i terminową realizację projektu" wg wzoru stanowiącego, załącznik do wniosku. Dokumenty finansowe będą wymagane do przedłożenia po wyborze projektu do dofinansowania przez IZ RPO WD, jako niezbędny warunek do podpisania umowy o dofinansowanie". Wynika z powyższego, że dokumenty finansowe zapewniające środki finansowe – w sprawie umowy darowizny sporządzone w odpowiedniej formie prawnej – winny być dołączone do umowy o dofinasowanie. Niemniej, w światle wskazanych wcześniej regulacjach konkursu (zapisu Regulaminu, jego załącznika odnośnie oceny przedmiotowego kryterium, Wytycznych), nie można uznać, że takich dokumentów strona nie musi posiadać na etapie składnia wniosku, że nie musi dysponować dokumentami potwierdzającymi posiadanie środków finansowych na realizację projektu (umową darowizny). Ewentualny brak ich przedłożenia na etapie składnia wniosku nie może bowiem oznaczać braku ich posiadania. Wskazane oświadczenie w przedmiocie darowizny nie można uznać za taki dokument. Tym samym, na tle tego co wyżej już przytoczono, rzeczą strony skarżącej było bezsprzeczne wykazanie, za pomocą konkretnych i wyczerpujących twierdzeń nie budzących wątpliwości, jakie posiada zasoby finansowe. Deklaracja skarżącej o posiadanych zasobach finansowych powinna zostać w sposób właściwy udokumentowana na etapie składania wniosku o dofinansowanie. Wbrew twierdzeniom skargi wymóg posiadania zasobów finansowych zapewniających utrzymanie projektu w okresie trwałości i przyjętym horyzoncie czasowym (nieujemny skumulowany cash-flow w każdym roku okresu odniesienia) wynika wprost z zapisu kryterium, w związku z powyższym nie można zgodzić się ze stroną skarżącą, że z zapisów dokumentacji konkursowej nie wynika obowiązek zabezpieczenia środków pieniężnych w przyjętym okresie odniesienia. W takim świetle Sąd nie podzielił zarzutów skargi (1 i 3) o naruszeniu ustępu 1 art. 39 ustawy wdrożeniowej w zw. z załącznikiem nr 1 do Regulaminu oraz z pkt 11 Regulaminu tj. pkt 7.6. i 7.10 Wytycznych i pkt 19 Regulaminu przez niewłaściwe zastosowanie i błędną wykładnię opisu kryterium nr 3 oraz dokonanie oceny merytorycznej projektu w sposób niezgodny z zasadami wynikającymi z dokumentacji konkursowej. Strona zgodnie z opisem kryterium nr 3 powinna wykazać, że posiada (podkreśl. Sądu) zasoby finansowe czyli zasoby którymi faktycznie dysponuje umożliwiające realizację projektu w całym okresie odniesienia, czego w niniejszej sprawie nie uczyniła. Strona wskazuje, że w świetle opisu nr 3 kryterium nie musiała wykazywać dokumentami zabezpieczenia zadeklarowanych środków finansowych, pomijając okoliczność, że na moment składania wniosku nawet nie dysponowała dokumentami które potwierdzałyby posiadanie przez nią zasobów finansowych. Jak wyżej powiedziano, takim dokumentem nie mogło być załączone do wniosku o dofinansowanie oświadczenie przyszłego darczyńcy. Za bezzasadny należy uznać zarzut nr 4 skargi polegający na tym, że rozstrzygnięcie protestu stanowiło rozszerzenie zakresu oceny sporządzonej przez organ pierwotnie. Instytucja w ramach procedury odwoławczej dokonuje weryfikacji zgodności i prawidłowości dokonanej oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów z obowiązującą procedurą oceny projektów jak i kryteriami oceny w oparciu o założenia całego projektu, przy czym organ zobowiązany jest odnieść się do zarzutów sformułowanych przez stronę w proteście, co uczynił. Stosownie bowiem do art. 57 ab initio ustawy wdrożeniowej właściwa instytucja rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5. W świetle powyższych wywodów Sąd stwierdza, że ocena projektu dokonana przez instytucję oceniającą nie uchybia przytoczonym, generalnym regułom. W dokonanej ocenie IZ, odniosła się do kryteriów z którymi strona się nie zgadza, podniosła aspekt proceduralny w zakresie dokonanej oceny. W tym zakresie ocena, odnosi się zarzutów protestu, odwołuje się do zastrzeżeń z oceny pierwotnej, uzupełniona jest jeszcze o inne nieprawidłowość. Została dokonana ta ocena zgodnie z dokumentacją konkursową. Tym samym nie może zostać uznany zarzut skargi naruszenia art. 37 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 oraz art. 57 ustawy wdrożeniowej. Odnosząc się do zarzutu nr 2 skargi dotyczącego ograniczenia się przez organ w Informacji I do odwołania się do kopii kart ocen ekspertów, wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 46 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy właściwa instytucja przekazuje niezwłocznie wnioskodawcy pisemną informację o zakończeniu oceny jego projektu i jej wyniku wraz z uzasadnieniem oceny i podaniem liczby punktów otrzymanych przez projekt lub informację o spełnieniu albo niespełnieniu kryteriów wyboru projektu. Zgodnie z art. 41 ust. 1 u.z.r.p. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. Obligatoryjne elementy regulaminu konkursu zostały zawarte w art. 41 ust. 2 u.z.r.p., regulamin ten określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7). W myśl art. 44 ustawy wdrożeniowej, oceny spełnienia kryteriów wyboru projektów przez projekty uczestniczące w konkursie dokonuje komisja oceny projektów, powołana przez właściwą instytucję. Jak wynika z akt sprawy właściwa instytucja w pkt 14 Regulaminu Konkursu przewidziała, że ocena merytoryczna projektów, która stanowi II etap oceny przy ocenie ekonomiczno-finansowej, ogólnej oraz dziedzinowej dokonywana jest przez 2 ekspertów z dziedziny "Analiza finansowo –ekonomiczna". Oceny tej dokonuje Komisja Oceny Projektów. Natomiast Instytucja Zarządzająca sprawuje nadzór nad Komisją Oceny Projektów w zakresie zgodności konkursu z przepisami ustawy i regulaminem konkursu (art. 44 ust. 6 ustawy wdrożeniowej - obecnie art. 46 ust. 7). W tym miejscu należy podkreślić, że postępowanie konkursowe nie jest "zwykłym" postępowaniem administracyjnym (przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się w bardzo ograniczonym zakresie wskazanym w art. 50 ustawy wdrożeniowej), ale ma charakter szczególny, jego reguły są zasadniczo wyznaczone przez instytucję organizującą konkurs, która jest też autorem przepisów normujących zasady postępowania konkursowego. Udział beneficjentów w takim konkursie jest dobrowolny, a przystąpienie do konkursu oznacza zgodę na reguły postępowania określone w ogłoszeniu o naborze, regulaminie konkursu i powiązanych dokumentach. Powyższe uregulowania wskazują na to, że przedmiotem kontroli sądu może być jedynie zgodność przeprowadzonego konkursu z ustawą wdrożeniową i regulaminem konkursu (wraz z załącznikami), natomiast poza tą oceną jest realizacja celów założonych do osiągnięcia w konkursie. Nie można uznać zatem, że ocena przedmiotowego projektu jest wadliwa, na skutek niewłaściwego uzasadnienia pierwotnej oceny. Jak już wskazano, uwzględnienie skargi następuje w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny. Ocena projektu jest przeprowadzona w sposób naruszający prawo w stopniu mającym istotny wpływ na wynik oceny, kiedy naruszono system realizacji programu operacyjnego zawierający warunki i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące w realizacji programów operacyjnych, obejmujące w szczególności zarządzanie, monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ewaluację oraz sposób koordynacji działań podejmowanych przez instytucje. Podstawę systemu realizacji programu operacyjnego mogą stanowić w szczególności przepisy prawa powszechnie obowiązującego, wytyczne horyzontalne oraz wytyczne, o których mowa w art. 7, szczegółowy opis osi priorytetowych programu operacyjnego, opis systemu zarządzania i kontroli oraz instrukcje wykonawcze zawierające procedury działania właściwych instytucji (art. 6 ustawy wdrożeniowej). Ocena projektu jest przeprowadzona w sposób naruszający prawo w stopniu mającym istotny wpływ na wynik oceny, kiedy naruszono ogłoszone w trybie art. 40 ust. 2 ustawy wdrożeniowej informacje o konkursie, regulamin konkursu, w tym kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej), jak również zasady normatywne określone w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej W tym kontekście podnieść należy, że Sąd rozpoznając sprawę, podziela wyrażone w orzecznictwie stanowisko, że karta oceny merytorycznej jest wyłącznie potwierdzeniem weryfikacji projektu przez eksperta, a nie dokumentem właściwej instytucji zawierającym informację o rozstrzygnięciu konkursu od której przysługuje protest. Nie jest właściwe zastępowanie uzasadnienia jedynie "mechanicznym" odwoływaniem się do ocen ekspertów. Niemniej w sprawie, zdaniem Sądu, nie można uznać, że przeprowadzono ocenę przedmiotowego projektu w sposób naruszający prawo w stopniu mającym istotny wpływ na wynik tej oceny. Bowiem nie naruszono, ogłoszone w trybie art. 40 ust. 2 ustawy wdrożeniowej informacje o konkursie, regulaminu konkursu, w tym kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej), jak również zasady normatywne określone w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Informacja o negatywnej ocenie projektu zawierała treści, które pozwoliły wnioskodawcy spełnić ustawową rolę tzn. umożliwić stronie wniesienie umotywowanego protestu od oceny, która jej nie satysfakcjonowała. Wskazywała na przyczyny negatywnej oceny. Z informacji z [...] kwietnia 2017 r. o negatywnej oceny projektu, wynika jakich kryteriów projekt nie spełnił i co było istotnym powodem jego negatywnej oceny. Strona uzyskała więc wiedzę dlaczego jej projekt został oceniony negatywnie co w konsekwencji umożliwiło jej podjęcie polemiki z dokonaną oceną. Potwierdza to treści wniesionego protestu, w którym strona kwestionuje dokonaną ocenę kryteriów merytorycznych. Przeprowadzona w tak rozumianych ramach kontrola zaskarżonego aktu nie wykazała w ocenie Sądu naruszeń ani uchybień, które miałyby istotny wpływ na wynik oceny w rozumieniu art. 61 ust. 8 u.z.p.r. W tym stanie rzeczy, uznając, że nie doszło do naruszenia prawa, Sąd na mocy art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej skargę oddalił.