III SA/Wr 925/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A. E.S. – K., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] r. Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, ponieważ wykonanie kwestionowanej decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla dalszego bytu gospodarczego skarżącego. W pierwszej kolejności podkreślono, że zaskarżona decyzja jest rażąco nieprawidłowa, gdyż art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, na podstawie których nałożono na skarżącego karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry stanowią, wespół z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.), a w konsekwencji braku notyfikacji projektu tejże ustawy Komisji Europejskiej nie mogą być one stosowane wobec jednostek i podmiotów będących adresatami decyzji. Podkreślono ponadto, że działalność w zakresie urządzania gier na automatach o niskich wygranych stanowi główne źródło dochodów skarżącego. Wobec tego brak udzielenia tymczasowej ochrony z art. 61 p.p.s.a. może spowodować niemożliwe do odwrócenia skutki, nawet w postaci zaprzestania działalności gospodarczej. Zauważono, że sytuacja finansowa skarżącego nie jest stabilna i nawet "nieznaczna" kara finansowa może doprowadzić do zachwiania jego kondycji w stopniu utrudniającym, a nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. W piśmie z dnia [...] października 2015 r. dodatkowo podkreślono, że z załączonych deklaracji PIT za rok 2014 oraz Bilansu firmy wynika, że uzyskany w 2014 r. przez skarżącego dochód wyniósł [...] zł – w tym: [...] zł z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz [...] zł z innych źródeł przychodu. Z danych tych, jak wskazano, wynika, ze średni miesięczny dochód skarżącego wynosi [...] zł. Zaznaczono przy tym, że na utrzymaniu skarżącego pozostaje dziecko. Skarżący zauważył, że poza bieżącymi wydatkami związanymi z codzienną egzystencją ciążą na nim zobowiązania związane z zaciągniętymi kredytami i pożyczkami: kredyt obrotowy w kwocie [...] zł, pożyczka w kwocie [...] zł, której miesięczna rata wynosi około [...] zł, pożyczka w kwocie [...] zł, której miesięczna rata wynosi około [...] zł oraz kredyt konsumencki w kwocie [...] zł i kredyt obrotowy – operacyjny w wysokości [...] zł. Łączna kwota zadłużenia wynosi [...] zł. Taka kwota zadłużenia, jak podkreślił skarżący, stanowi dla niego poważne obciążenie, natomiast poziom uzyskiwanych dochodów nie pozwala na odłożenie wolnych środków finansowych. Na potwierdzenie przedstawionych okoliczności skarżący przedłożył stosowną dokumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej jako p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA ż dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04, nie publ.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Skarżący szczegółowo uzasadnił, dlaczego w jego ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy gdyż - w świetle podniesionych przez skarżącego argumentów (przedstawionych szczegółowo w stanie faktycznym niniejszego postanowienia), wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zapłata kwoty [...] zł mogłaby być znacznym utrudnieniem oraz mogłoby to zagrozić bytowi materialnemu skarżącego. Na marginesie podkreślić nadto należy, iż rozstrzygnięcie w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie jest uzależnione od zasadności samej skargi, a w szczególności nie zależy od dostrzeżenia przed Sąd w decyzji wady kwalifikowanej (w postaci rażącego naruszenia prawa). Rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji abstrahuje bowiem od ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej. Podejmowane jest na wstępnym etapie postępowania, gdy brak jest podstaw do wyrokowania o zasadności skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji