III SA/Wr 951/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu, w dniu 9 czerwca 2016 r., na posiedzeniu niejawnym, skargi kasacyjnej A Sp. z.o.o. w J.G. i skargi kasacyjnej M.M., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., w sprawie ze skarg obu tych stron na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na terminalu internetowym poza kasynem gry, postanawia: 1. odrzucić obie skargi kasacyjne; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych – łącznie –uiszczoną tytułem wpisów od obu skarg kasacyjnych. Wyrokiem z dnia [...] r. (III SA/Wr 951/15) Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę A . Sp z.o.o. w J.G. i M. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na terminalu internetowym poza kasynem gry. Dwoma osobnymi pismami (każde datowane na dzień [...] r.) obie strony – reprezentowane przez tego samego, profesjonalnego pełnomocnika – wywiodły dwie odrębne skargi kasacyjne, przy czym skargę kasacyjną spółki oznaczono jako wniesioną "od wyroku WSA we W. z dnia [...] roku", natomiast skargę kasacyjną ukaranej osoby fizycznej – jako wniesioną "od wyroku WSA we W. z dnia [...] roku . Osobnymi zarządzeniami (z dnia [...] r.) Przewodniczącej Wydziału III wezwano pełnomocnika skarżących stron do usunięcia braków formalnych skarg kasacyjnych poprzez wskazanie (w odniesieniu do każdego ze skarżących podmiotów) zaskarżonego orzeczenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skarg kasacyjnych. Wezwania te zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu [...] r. (k. 145 i 146 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił – do dzisiejszego dnia – wspomnianych braków skarg kasacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jednolity tekst: Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej w dalszych wywodach jako "p.p.s.a.", skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Stosownie zaś do treści art. 178 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy bezspornie wynika, iż skarżący – reprezentowani przez tego samego, profesjonalnego pełnomocnika – choć zostali skutecznie wezwani do usunięcia braków wniesionych skarg kasacyjnych (poprzez wskazanie zaskarżonego orzeczenia), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia tych skarg, braków tych nie uzupełnili. Wezwania do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia były konieczne, bowiem w każdej ze skarg kasacyjnych ich autor wskazał inną datę wyroku tutejszego Sądu, kwestionowanego do NSA. Niezwłocznego, dobitnego przy tym podkreślenia wymaga, iż WSA nie ferował w tej sprawie wyroku ani w dniu [...] r. (jak to wskazano w skardze kasacyjnej spółki), ani – tym bardziej – w dniu [...] r. (taką zaś datę skarżonego orzeczenia wskazano z kolei w skardze kasacyjnej drugiej ze stron – osoby fizycznej). W przedstawionych okolicznościach trzeba było przyjąć, iż skarżący uniemożliwili Sądowi nadanie ich skargom kasacyjnym dalszego biegu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – na podstawie art. 178 p.p.s.a. – orzekł, jak w punkcie 1. sentencji. Orzeczenie o kosztach (pkt 2.) znajduje natomiast uzasadnienie w dyspozycji art. 232 § 1 tej samej ustawy.