III SA/Wr 962/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Borońska Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Protokolant: Katarzyna Kiermacka po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 8 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi Wojewody D., na § 1 ust. 6 we fragmencie "stali, pełnoletni", § 4 ust. 1 we fragmencie "(...) Zespół ds. Budżetu Obywatelskiego, który powołuje (..) w następującym składzie: a) czterech przedstawicieli desygnowanych przez Radę Miejską S. Ś., b) trzech przedstawicieli desygnowanych przez Burmistrza S.Ś.", § 4 ust. 2 - ust. 4, § 4 ust. 5 we fragmencie: "wymienione w ust. 4, w formie zaproponowanej przez Zespół ds. Budżetu Obywatelskiego", § 5 ust. 1 we fragmencie "uprawnieni", § 8 ust. 1 uchwały oraz ust. 1 lit. c załącznika Nr 1 do uchwały oraz ust. 1 we fragmencie "stali (...), którzy w dniu głosowania ukończyli 18 lat", ust. 2 myślnik 1 we fragmentach: "numer PESEL" i "stałego", ust. 4 myślnik 2 we fragmencie: "stałego", ust. 4 myślnik 2 we fragmencie: "albo numeru PESEL", ust 4 myślnik 3 we fragmencie: albo numer PESEL", ust. 4 myślnik 5 w brzmieniu: "-głosujący w dniu głosowania nie ukończył 18 lat", ust. 5 we fragmentach: "PESEL" oraz "stałego" załącznika Nr 2 do uchwały Rady Miejskiej S. Ś. z dnia [...] r., nr [...], w sprawie Budżetu Obywatelskiego jako części budżetu Gminy S. ś. na rok 2017 postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...]r. Wojewoda D. złożył skargę na opisane w osnowie niniejszego postanowienia fragmenty uchwały z dnia [...] r. W piśmie z dnia [...] r. Gmina Miejska w S.Ś. wniosła o umorzenie postępowania, wskazując, że w dniu [...] r. Rada Miejska S. Ś. podjęła uchwałę nr [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej w niniejszej sprawie uchwały. Pismem z dnia [...] r. Wojewoda D. cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.