III SA/Wr 966/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na urządzeniu poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jednocześnie strona wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, ponieważ wykonanie kwestionowanej decyzji stanowiłoby realne zagrożenie dla dalszego bytu gospodarczego skarżącego. Zdaniem skarżącego, z dołączonej do wniosku dokumentacji wynika, że dochód uzyskany w 2013 r. z prowadzonej działalności gospodarczej wyniósł 59.715,03 zł, co dało kwotę 4.976 zł miesięcznie. W 2014 r. skarżący uzyskał dochód w wysokości 31.565,62 zł, a zatem średnio 2.630 zł miesięcznie. Dalej skarżący podkreślił, że z załączonych rachunków wynika wysokość comiesięcznych wydatków za prąd (150 zł), na rzecz wspólnoty mieszkaniowej (400 zł) oraz z tytułu zawartej umowy kredytowej (450 zł). Analiza rachunku bankowego wskazuje również, że posiadane środki przeznaczane są na bieżące opłaty życia codziennego. W ocenie wnioskodawcy istotny jest również fakt, że zostały mu wymierzone kary pieniężne w łącznej kwocie 36.000 zł, na których pokrycie nie ma zaoszczędzonych środków. Na potwierdzenie przedstawionych okoliczności skarżący przedłożył stosowną dokumentację. W dniu [...] r. wpłynęło do Sądu oświadczenie skarżącego, z którego wynika, że mieszka z dwoma córkami w wieku 6 i 20 lat. Pracuje obecnie jako taksówkarz osiągając dochód w kwocie ok. 2.000 – 2.500 zł miesięcznie. Posiada dwa samochody: marki VW Passat z 2007 r. (służący do pracy) i Toyotę Avensis z 2005 r. Podał także, że młodsza córka chodzi do przedszkola, za które miesięczna oplata wynosi 700 zł. Miesięczne koszty utrzymania mieszkania stanowią kwotę około 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Z treści cytowanego przepisu wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko na wniosek strony skarżącej, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 powołanej ustawy. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo: wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Inicjatywa zaś do wykazania okoliczności potwierdzających istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania decyzji przysługuje stronie skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 18 czerwca 2004 roku, FZ 138/04 – dostępne w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie. Skarżący szczegółowo uzasadnił, dlaczego w jego ocenie, w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności, Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 powołanej ustawy, gdyż - w świetle podniesionych przez skarżącego argumentów (przedstawionych szczegółowo w stanie faktycznym niniejszego postanowienia), wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, ponieważ zapłata kwoty 12.000 zł mogłaby być znacznym utrudnieniem oraz mogłoby to zagrozić bytowi materialnemu skarżącego. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji.