III SA/Wr 970/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. W. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 września 2020 r. nr 430300/71/36348/2020 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia 12 października 2020 r. G. W. (skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 24 września 2020 r. nr 430300/71/36348/2020 o stwierdzeniu uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o zwolnienie z opłacania składek należnych za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć. Zgodnie z art.161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2022 r., poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania, w rozumieniu art. 161 § 3 p.p.s.a., zachodzi wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia, czyli inaczej ujmując – przedmiot kontroli sądowej. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie. Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd stwierdził, że zachodzi przesłanka umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 3 p.p.s.a. Skarżący wniósł skargę do organu w dniu 19 października 2020 r. Organ, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2021, poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.) uchylił decyzję w sprawie, w której o ponowne rozpatrzenie wnosił skarżący i w tym zakresie i na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. orzekł co do istoty sprawy, a orzeczenie to jest zgodne z żądaniem skarżącego. Wobec powyższego Sąd uznał, że należy umorzyć postępowanie sądowe, gdyż w następstwie uchylenia zaskarżonej decyzji postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wszczęte postępowanie należało umorzyć.