III SA/Wr 972/16

Wrocław, dnia 27 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. C. na postanowienie o kosztach sądowych zawarte w pkt II. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 972/16 w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji przypadającej do zwrotu postanawia: 1. uchylić postanowienie o kosztach sądowych zawarte w punkcie II. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt III SA/Wr 972/16; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz A. C. kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W punkcie drugim wyroku z dnia 2 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł o kosztach postępowania należnych A. C. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., zasądzając na rzecz skarżącej kwotę [...] zł. Od przedmiotowego rozstrzygnięcia skarżąca wniosła zażalenie wskazując w nim, że na koszty sądowe winny w rozpoznawanie sprawie składać się koszty zastępstwa procesowego w wysokości [...] zł, uiszczony wpis w kwocie [...] zł oraz suma [...] zł, uiszczona tytułem opłaty skarbowej od złożonego do akt pełnomocnictwa. W związku z tym skarżąca uznała, że koszty zasądzone na jej rzecz powinny wynosić [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Zacytowany przepis stanowi zatem podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny. Dalej należy stwierdzić, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, gdy wadliwość zaskarżonego postanowienia jest zauważalna bez potrzeby dokonywania jego głębszej analizy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 maja 1999 r., II UZ 58/99, OSNP 2000/15/602). W ocenie Sądu lektura zażalenia skarżącej na postanowienie o przyznaniu kosztów postępowania pozwala stwierdzić, że jest ono oczywiście uzasadnione. Wskazać bowiem należy, że w przedmiotowej sprawie decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (jak i poprzedzająca ją decyzja Starosty D.) została uchylona, a w związku z tym, zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a. skarżącej przysługiwał zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, od organu, który wydał zaskarżony akt. Na koszty postępowania sądowego w niniejszej sprawie składały się: 1) uiszczony przez skarżącą wpis w wysokości [...] zł; 2) koszt wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi strony, będącego radcą prawnym w wysokości [...] zł - ustalony na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a i § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r., poz. 1805) w zw. § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1667); oraz 3) suma [...] zł, uiszczona tytułem opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. Tym samym łączna wysokość kosztów należnych skarżącej w związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji to suma [...] zł, a nie [...] zł, jak to zostało orzeczone w punkcie drugim wyroku z dnia 2 grudnia 2016 r. Na marginesie należy wskazać, że wysokość wynagrodzenia należnego pełnomocnikowi skarżącej została ustalona na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w brzmieniu poprzedzającym jego nowelizację z dnia 27 października 2016 r. Albowiem w sprawie ma zastosowanie § 2 nowelizującego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej zaś sprawie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte przed wejściem w życie nowelizacji przepisów o wysokości wynagrodzenia pełnomocnika będącego radcą prawnym. Mając na uwadze powyższe Sąd uznał zażalenie za oczywiście uzasadnione i w trybie art. 195 § 2 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie zawarte w punkcie drugim wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2016 r. Jednocześnie na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. zasądził na rzecz strony skarżącej prawidłową, wyższą od wskazanej przez nią, kwotę kosztów postępowania należnych w związku z uchyleniem zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego.