III SA/Wr 980/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie uznania jako nieuzasadnionego zarzutu zastosowania zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 czerwca 2016 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 lipca 2016 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 8 akt sądowych). Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2016 r., który w dniu 23 sierpnia 2016 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (sporządzonym na urzędowym formularzu) obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 31 października 2016 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (k. 27 akt sądowych). Pismem z dnia 28 listopada 2016 r. skarżący wniósł sprzeciw od ww. postanowienia, po rozpoznaniu którego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 21 lutego 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza (k. 42 akt sądowych). Niniejsze postanowienie doręczono skarżącemu skutecznie w dniu 20 marca 2017 r. . Pismem z dnia 27 marca 2017 r. skarżący złożył – nowy – wniosek o przyznanie prawa pomocy, który – na wezwanie referendarza sądowego z dnia 18 kwietnia 2017 r. – uzupełnił poprzez przedłożenie wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy (k. 62 akt sądowych). Postanowienie to skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 25 lipca 2017 r., który pismem z dnia 1 sierpnia 2017 r. wywiódł od niego sprzeciw. Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – po rozpoznaniu sprzeciwu od postanowienia referendarza z dnia 29 czerwca 2017 r. – utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie referendarza (k. 76 akt sądowych). Niniejsze postanowienie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 1 września 2017 r. Pismem z dnia 7 września 2017 r. skarżący wywiódł m.in. "wniosek o przyznanie prawa pomocy w innym możliwym do zaakceptowania zakresie uwzględniającym jego zmienioną sytuację finansową i prawną (z ostrożności). Wniosek ten został – na wezwanie referendarza uzupełniony – poprzez przesłanie wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 27 listopada 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy (k. 99 akt sądowych). Postanowienie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 18 grudnia 2017 r., który pismem z dnia 27 grudnia 2017 r. wywiódł od niego sprzeciw. Postanowieniem z dnia 8 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu – po rozpoznaniu ww. sprzeciwu – postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie referendarza sądowego (k. 112 akt sądowych). Zarządzeniem z dnia 2 marca 2018 r. Przewodnicząca Wydziału III wezwała skarżącego – stosownie do treści niezaskarżalnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III WSA we Wrocławiu o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 26 lipca 2016 r. – do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 117 akt sądowych). Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 21 marca 2018 r. (k. 122 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że wpis w wyznaczonym przez Sąd nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis. Pismami takimi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie pierwsze i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, przy czym skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie – ostatecznie, po trwającym niespełna dwa lata postępowaniu w przedmiocie udzielenia skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 2 marca 2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Pouczono skarżącego, że zarządzenie to nie podlega zaskarżeniu, zaś nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dniu od jego skutecznego doręczenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 21 marca 2018 r. (k. 122 akt sądowych). W wyznaczonym jednak terminie - brak skargi - nie został jednak usunięty (skarżący nie uiścił wpisu), co obligowało Sąd do jej odrzucenia. W tym stanie rzeczy, na podstawie wcześniej powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.