III SA/Wr 99/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą we W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 2 lutego 2004 r., nr [...] w przedmiocie uznania za nieprawidłowe zgłoszenia celnego w zakresie taryfikacji towarowej i określenia kwoty długu celnego postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym; II. zwrócić stronie skarżącej połowę uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 50,00 zł (pięćdziesiąt złotych). III. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością A z siedzibą we W. pismem z dnia 17 października 2005 r. cofnęła skargę na wskazaną w rubrum niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Z treści przywołanych wyżej regulacji wprost wynika, iż poczynając od dnia 1 stycznia 2004 r. do tzw. "spraw starych" będzie stosowało się "nowe przepisy. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 powołanej wyżej ustawy proceduralnej - uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń, zwłaszcza że skargi w innych tożsamych sprawach zostały oddalone wyrokami tutejszego Sądu. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 powołanej na wstępie ustawy postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Z kolei orzeczenie w zakresie kosztów znajduje oparcie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wedle którego Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. W niniejszej sprawie przedmiotowy wniosek o cofnięcie skargi wpłynął jeszcze przed rozpoczęciem posiedzenia przeznaczonego na rozprawę. Wobec powyższego Sąd w oparciu o powołany wyżej przepis orzekł o zwrocie skarżącemu połowy uiszczonego wpisu sądowego od skargi.