III SA/Wr 99/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J.G. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania oraz [...] zł ([...]) tytułem zwrotu wydatków. Pismem z dnia [...] r. skarżący – reprezentowany przez adwokata – złożył skargę na opisane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, wskazując, że postanowieniem z dnia [...] r. (nr [...] uchylono zaskarżone rozstrzygnięcie i przywrócono skarżącemu termin do wniesienia odwołania. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę i wnosi o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3) i § 2 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W przedmiotowej sprawie organ w całości uwzględnił wniesioną przez skarżącego skargę i uchylił zaskarżone postanowienie oraz przywrócił termin do wniesienia odwołania. W konsekwencji, skoro wyeliminowano z obrotu prawnego postanowienie będące przedmiotem skargi, to postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3) w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. (punkt I sentencji). W punkcie II sentencji orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. i § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).