III SAB/Wr 1/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska – Szostak po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2011 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G., o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia [...] r., w sprawie o sygn. akt [...] postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej tytułem uiszczonego wpisu od skargi kwotę [...] zł (słownie: sto złotych). Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła o wznowienie postępowania w opisywanej sprawie o sygnaturze akt [...]. Jak wynika z akt wspomnianej sprawy ([...]), skarżąca pismem z dnia [...]r. wywiodła skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. za pośrednictwem Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w O., żądając nakazania przez sąd wydania przez organ decyzji w sprawie przyznania płatności w terminie 30 dni. Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. skargę oddalił. Orzeczenie to nie jest jednak prawomocne. Od wspomnianego rozstrzygnięcia strona skarżąca wywiodła bowiem skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która nie została jeszcze rozpoznana przez sąd odwoławczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Oznacza to, że aby było możliwe skorzystanie z instytucji wznowienia postępowania w pierwszej kolejności muszą zostać spełnione ogólne warunki dopuszczalności wznowienia postępowania tj.: musi istnieć orzeczenie sądu, od którego została wniesiona skarga o wznowienie postępowania, orzeczenie to musi być prawomocne oraz orzeczenie musi kończyć postępowanie w sprawie. Stosownie natomiast do treści art. 168 p.p.s.a. orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Środkiem odwoławczym od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny jest skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 p.p.s.a.), którą wnosi się za pośrednictwem sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.). Z analizy akt sprawy o sygn. akt [...] wynika, że od wydanego w tej sprawie wyroku z dnia [...] r. strona skarżąca wywiodła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która nie została jak dotąd rozpoznana przez sąd odwoławczy. Tym samym orzeczenie pierwszoinstancyjne nie uzyskało waloru prawomocności. Uwzględniając wskazane okoliczności należy stwierdzić, że będąca przedmiotem rozpoznania skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Wszczęcie postępowania o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego dopuszczalne jest dopiero wówczas, gdy nie ma już możliwości wzruszenia orzeczenia kończącego postępowanie. Inicjowanie postępowania o wznowienie postępowania przed wydaniem orzeczenia w przedmiocie rozpoznania skargi kasacyjnej jest niedopuszczalne. Prowadziłoby to bowiem do dwutorowej weryfikacji orzeczenia sądu opartej na zupełnie odmiennych przesłankach formalnoprocesowych. W tym stanie rzeczy, z uwagi na fakt, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona od orzeczenia w sprawie [...] – a zatem orzeczenia nieposiadającego waloru prawomocności – na podstawie art. 270, art. 280 § 1, art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę o wznowienie postępowania, jako niedopuszczalną (pkt. I sentencji). Orzeczenie w zakresie kosztów (pkt. II sentencji) znajduje uzasadnienie w uregulowaniu art. 232 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.