III SAB/Wr 10/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. P. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. w przedmiocie wydania decyzji w sprawie choroby zawodowej postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Skarżący F. P. w dniu 14 czerwca 2005 r. wniósł skargę na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W., domagając się orzeczenia o obowiązku wydania przez ten organ decyzji administracyjnej w sprawie choroby zawodowej bez konieczności powtarzania badań lekarskich oraz wymierzenia wymienionemu organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim. W dniu 8 sierpnia 2005 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. wydał decyzję nr [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej u F. P. Zarządzeniem z dnia 28 września 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zwrócił się do skarżącego o oświadczenie w terminie siedmiu dni, czy w związku wydaniem przez organ pierwszej instancji decyzji z dnia 8 sierpnia 2004 r., stwierdzającej u skarżącego chorobę zawodową narządu słuchu, skarżący podtrzymuje skargę czy też ją cofa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w dniu 4 października 2005 r. złożył pismo, w którym wyjaśnił, iż - w związku z wydaniem przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. decyzji z dnia 22 września 2005 r. nr [...] uchylającej, zaskarżoną przez A S. A. Zakład Taboru we W., decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego we W. - podtrzymuje w całości żądania zawarte w skardze na bezczynność z dnia 14 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wskazać należy, że zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, wydane w postępowaniu administracyjnym postanowienia, na które służy zażalenie, a także postanowienia kończące postępowanie i rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, oraz inne niż określone wyżej akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 -4 ustawy. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony, przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Bezczynność organu powstaje bowiem po upływie terminu do wydania aktu indywidualnego lub dokonania czynności, a istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie, o czym stanowi przepis art. 149 ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Należy przy tym zauważyć, że Sąd może orzec jedynie o obowiązku wydania rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, nic może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z komentowanego przepisu wynika a contrario, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność nawet wówczas, gdy decyzja ta lub akt podjęte zostały z naruszeniem terminu przewidzianego do ich wydania, co było już przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego w wyroku z dnia 16 marca 2000 r. (I SAB 201/99). W przypadku takim sąd powinien umorzyć postępowanie w sprawie ze skargi na bezczynność jako bezprzedmiotowe. W trakcie toczącego się w niniejszej sprawie postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny we W. wydał w dniu 8 sierpnia 2005 r. decyzję nr [...] o stwierdzeniu choroby zawodowej u F. P. Oznacza to, że na dzień orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie organ nie pozostaje w stanie bezczynności i Sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień jakie ma na podstawie art. 149. Nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu, który przed dniem orzekania został wydany. Okoliczność uwzględnienia przez organ żądań skargi po jej wniesieniu, spowodowała, iż postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie na bezczynność stało się bezprzedmiotowe. Określenie "stało się" oznacza ujawnienie przyczyny, która w chwili wniesienia skargi nie istniała, a wystąpiła dopiero w toku rozpoznania sprawy. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązany był wydać postanowienie o umorzeniu postępowania.