III SAB/Wr 11/16

Wrocław, dnia 25 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Malinowska-Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w przedmiocie naliczenia kapitału początkowego postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia 7 czerwca 2016 r. T. K. (dalej jako skarżący) został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi na na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. w przedmiocie naliczenia kapitału początkowego, poprzez jej podpisanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone w dniu 29 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na to, że jej braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma sądowego a ponadto zawierać inne, wskazane w ustawie, elementy. Jest ona zatem kwalifikowanym typem pisma sądowego. Wymagania, o których mowa w art. 57 § 1 p.p.s.a. zostały określone w między innymi w art. 46 § 1 pkt 4) p.p.s.a., który stanowi, że brakiem formalnym skargi jest brak podpisu strony. Z racji, że wskazane wyżej uchybienie uniemożliwia nadanie sprawie dalszego biegu, przewodniczący w oparciu o art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wzywa stronę skarżącą do uzupełnienia bądź poprawienia tej skargi (w niniejszej sprawie do jej podpisania) w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. Wskazany wyżej siedmiodniowy termin oblicza się, na podstawie art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a., według przepisów prawa cywilnego, z tym zastrzeżeniem, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zgodnie zaś z art. 111 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jednolity Dz. U. z 2016, poz. 380) termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Natomiast § 2 powołanego artykułu stanowi, że jeżeli początkiem terminu jest pewne zdarzenie, przy obliczaniu terminu nie uwzględnia się dnia, w którym zdarzenie to nastąpiło. W tym miejscu konieczne jest wskazanie, że odpis zarządzenia z dnia 18 kwietnia 2016 r., został uznany za doręczony skarżącej z dniem 22 czerwca 2016 r. w trybie art. 73 § 1 i 4 p.p.s.a., po podwójnym awizowaniu przesyłki zawierającej wezwanie, w dniach 15 i 23 czerwca 2016 r. Zgodnie z art. 73 § 1 p.p.s.a. jeżeli doręczenie pisma osobiście stronie lub jego domownikowi, zarządcy domu lub dozorcy nie jest możliwe, składa się je na okres czternastu dni w placówce pocztowej, pozostawiając jednocześnie odpowiednie zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie siedmiu dni od pozostawienia zawiadomienia. W razie nie podjęcia pisma w tym terminie, sporządza się kolejne zawiadomienie o możliwości podjęcia pisma do końca czternastodniowego terminu, na jaki zostało ono złożone na poczcie. Z kolei w myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., z upływem ostatniego dnia tego terminu pismo uważa się za doręczone Wspomniany zaś czternastodniowy termin na odebranie przesyłki, liczony od dnia 15 czerwca 2016 r., upłynął w dniu 29 czerwca 2016 r. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku skargi upłynął 6 lipca 2016 r. (środa). Do tego dnia skarżący nie podpisał skargi, wobec czego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.