III SAB/Wr 1158/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi Y. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z urzędu uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (słownie: sto) złotych. Skarżący Y. C., reprezentowany przez radcę prawnego, pismem z dnia 9 maja 2019 r. wniósł skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w zakresie rozpoznania złożonego przez nią wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 października 2019 r., wydanego na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), zawarte w piśmie z dnia 9 maja 2019 r. skargi na – bezczynność i przewlekłość Wojewody D. zostały rozdzielone i zarejestrowane jako dwie odrębne sprawy, prowadzone pod sygnaturami: III SAB/Wr 1157/19 oraz III SAB/Wr 1158/19. Sprawa o sygn. akt III SAB/Wr 1157/19 została zarejestrowana jako skarga na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, a sprawa o sygn. akt III SAB/Wr 1158/19 została zarejestrowana jako skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z dnia 4 listopada 2019 r., Sąd poinformował pełnomocnika strony skarżącej o rozdzieleniu skarg oraz o ich zarejestrowaniu jako dwie odrębne sprawy. W wykonaniu zarządzenia z dnia 8 listopada 2019 r., pismem z dnia 13 listopada 2019 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony do przedłożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, dowodu wniesienia ponaglenia wniesionego na przewlekłość Wojewody D. informując jednocześnie, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się jedynie ponaglenie dotyczące bezczynności tego organu. Jak wynika z akt sprawy, pismo z dnia 13 listopada 2019 r., pełnomocnik strony skarżącej otrzymał w dniu 25 listopada 2019 r. W dniu 2 grudnia r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik ten nadesłał - pismo z dnia 20 marca 2019 r. zatytułowane "PONAGLENIE" i skierowane do Wojewody D. na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 oraz § 3 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 kodeks postępowania administracyjnego wraz z pocztowym potwierdzeniem nadania tego ponaglenia w przesyłce rejestrowanej o numerze: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z treści art. art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: pp.p.s.a.) wynika, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia - taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi w sprawie jest przewlekłość Wojewody D. w przedmiocie rozpoznania wniosku strony o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Z treści art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: k.p.a.) wynika, że w przypadku prowadzenia postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia. Powyższe oznacza, że dopuszczalność wniesienia skargi na przewlekłość uzależniona jest od uprzedniego wniesienia ponaglenia w trybie art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a. Należy w tym miejscu dodać, że jakkolwiek ustawodawca operuje pojęciem ponaglenia zarówno w przypadku przewlekłości, jak i bezczynności postępowania, to jednak z uwagi na możliwość wniesienia skargi zarówno na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, jak i na bezczynność tego organu, okoliczność, czy strona wniosła ponaglenie na bezczynność, czy na przewlekłość postępowania nie jest bez znaczenia z punktu widzenia treści art. 52 § 2 p.p.s.a. W konsekwencji należy uznać, że skarga na przewlekłość postępowania powinna zostać poprzedzona ponagleniem wniesionym w trybie art. 37 § 1 pkt 2 k.p.a., a skarga na bezczynność, ponagleniem wniesionym na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. Jak wynika z akt sprawy, przedłożone przez pełnomocnika strony skarżącej (na wezwanie Sądu) ponaglenie z dnia 20 marca 2019 r. zostało wniesione (jak wynika wprost z jego treści) na bezczynność Wojewody D., gdy tymczasem, zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Wr 1158/19 skarga dotyczy przewlekłości tego organu w rozpoznaniu wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Okoliczność ta skutkowała uznaniem skargi (sporządzonej przez profesjonalnego pełnomocnika) za niedopuszczalną, a w konsekwencji obligowała Sąd do odrzucenia takiej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.