III SAB/Wr 1241/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I odrzucić skargę; II zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Skarżący M. P. (dalej również: strona skarżąca) wniósł pismem z 19 lutego 2021 r. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: Wojewoda, organ) w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), a w przypadku, gdyby ten wniosek nie został uwzględniony – o jej oddalenie na podstawie art. 151 p.p.s.a., jako niezasadnej. Zarządzeniem z 30 listopada 2021 r. skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania skarżący wyczerpał tok instancji przez złożenie ponaglenia w związku z przewlekłym prowadzeniem przez organ postępowania – w terminie 7 dni. Skarżący został przy tym pouczony, że stwierdzenie niewyczerpania toku instancji skutkować będzie odrzuceniem skargi. W odpowiedzi skarżący przedłożył kopię postanowienia z dnia 6 lipca 2020 r., którym Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców uznał ponaglenie skarżącego za uzasadnione, oraz kopię ponaglenia wniesionego 26 czerwca 2019 r. (data na prezentacie). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wydał 16 września 2020 r. wyrok po rozpoznaniu sprawy ze skargi skarżącego na przewlekle prowadzenie postępowania przez Wojewodę w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, sygn. akt III SAB/Wr 693/20. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl natomiast art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Strona skarżąca nie wykazała w zakreślonym terminie, że przed wniesieniem skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania skarżący wyczerpał tok instancji przez złożenie ponaglenia w związku z przewlekłym prowadzeniem przez organ postępowania. Jak wynika z akt sprawy administracyjnej, ponaglenie zostało w sprawie wniesione 16 kwietnia 2018 r. (data na prezentacie). Zostało ono przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców pozostawione bez rozpoznania. Z przedłożonych zaś przez skarżącego kopii dokumentów wynika, że ponaglenie zostało wniesione przez niego 26 czerwca 2019 r., postanowienie zaś wydane zostało przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców 6 lipca 2020 r. Po wniesieniu ponaglenia oraz po wydaniu postanowienia tutejszy Sąd wydał 16 września 2020 r. wyrok w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 693/20. Wziąwszy pod uwagę powyższe uznać należało, że skarżący nie wykazał, by przed wniesieniem skargi w niniejszej sprawie wyczerpał tok instancji przez wniesienie ponaglenia. Skarżący nie wykazał bowiem, by wniósł ponaglenie już po wydaniu przez WSA we Wrocławiu wyroku w sprawie ze skargi na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Również z akt sprawy administracyjnej nie wynika, by takie ponaglenie zostało przez skarżącego wniesione. Tym samym uznać należało, że skarga w niniejszej sprawie nie została poprzedzona ponagleniem, o którym stanowi art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.). W konsekwencji w ocenie Sądu tok instancji przez wniesienie ponaglenia nie został wyczerpany, a jest to w myśl przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a. warunek skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skarżący przy tym został pouczony o skutku niewykazania wyczerpania toku instancji polegającym na odrzuceniu skargi. Skargę należało więc odrzucić, choć z innych, niż podnoszone przez organ, przyczyn. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z 53 § 2b p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego w kwocie 100 złotych Sąd postanowił, jak w pkt II sentencji, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.