III SAB/Wr 1261/21

PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-07-29

Skład orzekający: Barbara Ciołek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący może skutecznie cofnąć skargę na bezczynność organu administracyjnego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, a sąd powinien wówczas umorzyć postępowanie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez skarżącego jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie utrzymuje w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W takim przypadku sąd jest związany cofnięciem skargi i wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
Stan faktyczny
Skarżący A. N. w dniu 14 kwietnia 2021 r. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego dotyczącą wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie, 28 kwietnia 2021 r., skarżący cofnął skargę i zwrócił się o zwrot dokumentów do organu.
Rozstrzygnięcie
Umorzył postępowanie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Ciołek po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z 14 kwietnia 2021 r. (data wpływu do organu) skarżący A. N. wniósł za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 28 kwietnia 2021 r. strona skarżąca cofnęła skargę, powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.). Kolejnym pismem z 28 kwietnia 2021 r. skarżący wniósł o zwrot dokumentów do organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło