III SAB/Wr 13/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA - Olga Białek, , , po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Burmistrza Miasta Z. w sprawie odmowy wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu postanawia odrzucić skargę. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na bezczynność Burmistrza Miasta Z. w sprawie wydania decyzji odmawiającej zezwolenia na lokalizację zjazdu do projektowanego budynku wielorodzinnego przy ul. I. w Z. Skarżący podnosił, że pomimo iż złożył wniosek w sprawie w której rozstrzygnięcie winno nastąpić w formie decyzji administracyjnej organ nie rozstrzygnął sprawy w tej formie. Pismem z dnia [...] Sąd wezwał skarżącego do oświadczenia się, czy przed wniesieniem skargi składał zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W odpowiedzi na powyższe wezwanie A. K. oświadczył, że nie korzystał ze środka prawnego przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ - zwanej dalej p.p.s.a - sądy administracyjne rozpoznają skargi na bezczynność organów administracji publicznej, gdy organ - w przewidywanym przepisami terminie - nie wyda któregokolwiek z wymienionych w pkt 1-4 tego przepisu aktów administracyjnych. Oznacza to, że w przypadku niewydania decyzji lub postanowienia na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, oraz w przypadku bezczynności przy podjęciu innego aktu (niż wymienione dotąd akty lub czynności z zakresu administracji publicznej) dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, każdy kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jest uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego /art. 50 § 1 p.p.s.a/. Jednakże zgodnie z art. 51 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie /§ 2 art. 51/. Z przywołanych przepisów wywieść więc należy, że warunkiem formalnym skutecznego wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej, jest złożenie - przed wniesieniem skargi - zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 k.p.a.). Zważyć bowiem trzeba, że istotą i zasadniczym celem każdego postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy administracyjnej, co następuje poprzez wydanie decyzji administracyjnej rozstrzygającej sprawę merytorycznie lub kończącej postępowanie instancyjne w inny sposób. Natomiast stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. w razie niezałatwienia sprawy w terminie, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest zatem możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a. /zob. postanowienie NSA z dnia 21 września 2001 r., I SAB 131/00, LEX nr 55763/. W ocenie Sądu nie budzi wątpliwości, że zażalenie o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać by wnieść skutecznie skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Warunkiem jest oczywiście aby środek ten - z mocy ustawy - przysługiwał w postępowaniu przed właściwym organem. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Burmistrza Miasta Z. w sprawie wydania decyzji dotyczącej zgody na lokalizację zjazdu. Organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego, zgodnie z art. 17 pkt 1 k.p.a., są samorządowe kolegia odwoławcze chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej. Z powyższego wynika zatem, że nad organem pozostającym w bezczynności istnieje organ wyższego stopnia w rozumieniu k.p.a., do którego strona mogła wnieść zażalenie na bezczynność organu gminy. Z pisma A. K. z dnia [...] wynika jednoznacznie, że nie wnosił on do organu administracji publicznej wyższego stopnia tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G., zażalenia na bezczynność Burmistrza M. Z. w sprawie określonej jego wnioskiem o wyrażenie zgody na lokalizacje zjazdu. Jak zostało to już wskazane wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. jest warunkiem skutecznego wniesienia skargi do Sądu na bezczynność organu administracji publicznej w sprawie niewydania decyzji administracyjnej. Warunku tego skarżący w niniejszej sprawie niewątpliwie nie spełnił. W tej sytuacji wobec niewyczerpania środków przysługujących stronie w postępowaniu administracyjnym, postępowanie sądowoadministracyjne nie może być wszczęte. Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił niniejszą skargę jako niedopuszczalną. Z powyższych względów postanowiono jak w sentencji.