III SAB/Wr 1408/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. V. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 30 października 2019 r. V. V. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o jej oddalenie. Wskazując na podstawy do odrzucenia skargi organ wyjaśnił, że skarżąca nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia w postaci ponaglenia. Jak wyjaśnił organ, skarżąca w żaden sposób nie udokumentowała spełnienia tego warunku, pomimo tego, że w treści skargi oświadczyła o złożeniu ponaglenia w dniu 25 stycznia 2019 r. W aktach sprawy brak jest dowodu na złożenie ponaglenia, brak również dowodów na to, że skarżąca wniosła je bezpośrednio do organu wyższego stopnia. Uzasadniając swój alternatywny wniosek o oddalenie skargi organ powołał się na bardzo znaczny wpływ wniosków cudzoziemców dotyczących udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. W odpowiedzi na skargę podkreślono, że przy rozpatrywaniu wniosków obowiązuje kolejność ich wpływu do siedziby organu. Opóźnienia w rozpoznawaniu spraw nie wynikają ze złej woli lub lekceważenia przez pracowników organu wpływających wniosków. Pismem z dnia 14 grudnia 2019 r. tutejszy Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Ponownie, pismem z 30 grudnia 2019 r. Sąd wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni czy przed wniesieniem skargi wyczerpała tok instancji przez złożenie ponaglenia poprzez przesłanie dowodu wniesienia ponaglenia lub wydruku ponaglenia opatrzonego pieczęcią organu z datą jego złożenia. W treści wezwania wskazano, że stwierdzenie niewyczerpania toku instancji skutkować będzie odrzuceniem skargi. Skarżąca pismem z dnia 20 stycznia 2020 r. przesłała potwierdzenie nadania poleconej przesyłki pocztowej do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców za pośrednictwem Wojewody D. w dniu 25 stycznia 2019 r. wskazując, że dotyczy ono ponaglenia. Pismem z dnia 12 marca 2020 r. Sąd ponowił wezwanie skarżącej do przedłożenia w terminie 7 dni zwrotnego potwierdzenia doręczenia organowi ponaglenia z dnia 25 stycznia 2019 r. oraz wydruku ponaglenia lub odpisu tego ponaglenia opatrzonego pieczęcią organu z datą jego wpływu. Na to wezwanie skarżąca nie udzieliła odpowiedzi. W dniu 20 lutego 2020 r. Wojewoda D. wydał decyzję, którą udzielił skarżącej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę do dnia 20 lutego 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu, ponieważ skarżąca nie wypełniła wymogu uprzedniego wniesienia ponaglenia. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, tj. określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, tj. określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania, że skarga jest niedopuszczalna, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Wniesiona w sprawie skarga dotyczy przewlekłości Wojewody D. w rozpoznaniu wniosku strony o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę na terytorium RP. Z treści art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096, dalej: k.p.a.), że w przypadku prowadzenia postępowania dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia. Z treści cytowanych przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi na przewlekłość. Brak poprzedzenia tego rodzaju skargi ponagleniem czyni ją niedopuszczalną. Tymczasem jak wynika z akt sprawy, skarga skarżącej w sprawie przewlekłego prowadzenia postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w tym zakresie. Co prawda skarżąca przedłożyła dokument potwierdzenia nadania przesyłki pocztowej do organu twierdząc, że w przesyłce znajdowało się ponaglenie, jednak w ocenie Sądu nie jest to wystarczające do przyjęcia, że rzeczywiście takie ponaglenie zostało złożone. Skarżąca nie przesłała bowiem choćby kopii ponaglenia, zaś organ jednoznacznie twierdzi, że ponaglenie do niego nie wpłynęło. Z tego powodu skarga strony skarżącej na przewlekłość postępowania Wojewody D. w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pracę dla cudzoziemca, nie jest dopuszczalna, ponieważ strona skarżąca nie spełniła warunku wynikającego z art. 52 § 1 p.p.s.a. Wobec tego wniesioną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę w przypadku, gdy jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy