III SAB/Wr 1452/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: wymierzyć Wojewodzie D. grzywnę w kwocie 700 (siedemset) złotych. Skarżący M.O. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł za pośrednictwem Wojewody D. (dalej: organ) skargę na przewlekłe prowadzenie przez organ postępowania w sprawie z wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Organ wraz ze skargą przedłożył akta innej sprawy administracyjnej niedotyczące niniejszej sprawy. Wniósł o oddalenie skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 11 czerwca 2021 r. pełnomocnik organu został wezwany do przesłania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania właściwych akt administracyjnych sprawy z wniosku skarżącego. Jednocześnie zwrócono przesłane ze skargą akta administracyjne jako niedotyczące sprawy. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 33 akt), wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi organu 24 czerwca 2021 r. Zakreślony pełnomocnikowi organu termin do przedłożenia właściwych akt administracyjnych upłynął bezskutecznie. W wykonaniu zarządzenia z 9 grudnia 2021 r. pełnomocnik organu został ponownie wezwany do nadesłania w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania akt administracyjnych sprawy pod rygorem wymierzenia organowi grzywny z art. 112 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 – dalej: p.p.s.a.). Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 40 akt), wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi organu 28 grudnia 2021 r. Zakreślony pełnomocnikowi organu termin do przedłożenia akt administracyjnych upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 112 p.p.s.a. w razie uchylania się organu od zastosowania się do postanowienia sądu lub zarządzenia przewodniczącego podjętych w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 154 § 6 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 54 § 2 zd. pierwsze p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, za pośrednictwem którego została ona wniesiona, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W niniejszej sprawie pełnomocnik organu zarządzeniami z dnia 11 czerwca 2021 r. i z 9 grudnia 2021 r. został wezwany do nadesłania właściwych akt administracyjnych sprawy. Mimo upływu zakreślonych kolejnych terminów wezwanie nie zostało wykonane. Wskazane braki uniemożliwiają Sądowi prawidłowe przeprowadzenie postępowania i rozpatrzenie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. Określony w art. 54 §2 p.p.s.a. obowiązek przekazania sądowi skargi z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę ma charakter bezwzględny. Organ obowiązku tego nie dopełnił. Akt sprawy administracyjnej z wniosku skarżącego nie przekazał ze skargą Sądowi. Z uwagi na powyższe Sąd orzekł o wymierzeniu organowi grzywny na podstawie art. 112 p.p.s.a. tj. stosownie do rygoru, pod jakim wystosowano ponowne wezwanie do organu. Sąd, określając wysokość grzywny, miał również na uwadze i tę okoliczność, że organ, nie przekazawszy wraz ze skargą właściwych akt administracyjnych, nie zastosował się do obowiązujących przepisów prawa w zakresie zasad przekazywania akt sprawy do sądu. Wysokość grzywny w kwocie 700 zł Sąd ustalił zgodnie z art. 154 § 6 p.p.s.a., w którym wskazana została wyłącznie górna jej granica. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 112 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.