III SAB/Wr 1607/21
PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-07-13
Skład orzekający: Sędzia NSA Anna Moskała
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji może zostać odrzucona, jeśli sprawa o tej samej podstawie faktycznej i prawnej, pomiędzy tymi samymi stronami, jest już w toku przed tym samym sądem?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Istotą tego uregulowania jest niedopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu administracji. W niniejszej sprawie, wobec faktu, że sprawa o stwierdzenie bezczynności organu w przedmiocie wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, pomiędzy tymi samymi stronami, była już w toku pod inną sygnaturą, kolejna skarga w tej samej sprawie podlegała odrzuceniu.Stan faktyczny
Skarżący V. S. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia mu zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd, dysponując wiedzą o toczącym się już postępowaniu w sprawie o tej samej podstawie faktycznej i prawnej, ze skargi tego samego skarżącego na bezczynność tego samego organu, postanowił odrzucić kolejną skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z 24 maja 2021 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w sprawie z jego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Sąd z urzędu dysponuje wiedzą, że przed tut. Sądem zawisła już sprawa prowadzona pod sygn. akt III SAB/Wr 1606/21, ze skargi tego samego skarżącego na bezczynność organu w sprawie z jego wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362).
Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga strony na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 22 października 2019 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Powyższa skarga jest kolejną skargą, w której strona domaga się stwierdzenia bezczynności Wojewody
w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia 22 października 2019 r. Poprzednia sprawa zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt III SAB/Wr 1606/21 jest w toku. Ponowną skargę strony skarżącej w tej samej sprawie należało zatem odrzucić.
Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak
w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło