III SAB/Wr 1635/20
PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-01-04
Skład orzekający: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu administracji publicznej, złożone przez skarżącego, wiąże sąd administracyjny?Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Cofnięcie skargi jest skuteczne, gdy nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku braku takich przeszkód, sąd uznaje cofnięcie skargi za dopuszczalne i na tej podstawie umarza postępowanie.Stan faktyczny
Skarżący I.V. wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie, pismem z tej samej daty, skarżący cofnął swoją skargę, powołując się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, i wniósł o zwrot dokumentacji do organu. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska-Wojnar po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.V. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie.
Pismem z 24 września 2020 r. (data wpływu) skarżący I. V. wniósł za pośrednictwem Wojewody D. (dalej: organ) skargę na bezczynność organu w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 24 września 2020 r. skarżący cofnął skargę, powołując się na art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), a kolejnym pismem z 24 września 2020 r. powtórnie swoją skargę cofnął oraz wniósł o zwrot dokumentacji do organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.
Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło