III SAB/Wr 1949/21

PostanowienieWSA we Wrocławiu2021-12-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, ponieważ skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., cofnięcie skargi jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, co zostało potwierdzone w niniejszej sprawie.
Stan faktyczny
Skarżący O. S. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Następnie, reprezentowany przez pełnomocnika, cofnął wniesioną skargę i wniósł o zwrot uiszczonego wpisu. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2021 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych; Pismem z dnia 19 kwietnia 2021 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W piśmie procesowym z dnia 21 października 2021 r. pełnomocnik strony skarżącej cofnął wniesioną skargę oraz wniósł o zwrot uiszczonego wpisu w kwocie 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. W pkt 2 orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło