III SAB/Wr 21/08

PostanowienieWSA we Wrocławiu2009-05-05

Skład orzekający: Asesor WSA Magdalena Jankowska-Szostak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, w szczególności nie wniosła zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w tym nie wniosła zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Niewyczerpanie tych środków skutkuje odrzuceniem skargi jako przedwczesnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Strona T K wniosła skargę na bezczynność S P W w przedmiocie niewydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy złożył zażalenie na bezczynność organu do organu wyższego stopnia. Organ administracji poinformował, że skarżący takiego zażalenia nie złożył. Skarżący nie przedstawił dowodów na złożenie zażalenia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi T K na bezczynność S P W w przedmiocie niewydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] T K wniósł skargę na bezczynność S P W w przedmiocie niewydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano skarżącego do złożenia oświadczenia, czy w niniejszej sprawie przed złożeniem skargi do Sądu złożył zażalenie na niezałatwienie przez ten organ sprawy w terminie do organu wyższego stopnia, zgodnie z art. 37 k.p.a., nadto zobowiązano skarżącego do przedłożenia w terminie 7 dni kopii ewentualnego zażalenia wraz z dowodem nadania i ewentualną odpowiedzą organu wyższego stopnia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] wezwano S P W do wyjaśnienia, czy skarżący przed złożeniem skargi do Sądu wnosił w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie na bezczynność tego organu administracji państwowej oraz o ewentualne złożenie tego zażalenia do Sądu w terminie 7 dni wraz z kopertą, w której zostało nadane. Skarżący pomimo doręczenia mu w dniu [...] odpisu zarządzenia z dnia [...], nie udzielił w tym zakresie odpowiedzi. Natomiast organ administracji w piśmie z dnia [...] wskazał, że skarżący nie składał zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. na bezczynność S P W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W myśl natomiast art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Podkreślić w tym kontekście należy, iż w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 k.p.a.). W niniejszej sprawie skarżący w żaden sposób nie wykazał, że wniósł wymagane prawem zażalenie, dodatkowo organ administracji publicznej jednoznacznie stwierdził, że skarżący przedmiotowego zażalenia nie złożył. Skoro zatem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, nie spełniając jednego z niezbędnych warunków skutecznego wniesienia skargi, skarga jako przedwczesna podlegała odrzuceniu, na podstawie powołanego już wcześniej art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło