III SAB/Wr 220/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.N. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt stały postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej 100 zł tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi. Pismem z 14 lutego 2022 r. strona skarżąca Z. N.(dalej jako: strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody D.w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy stały. Zarządzeniem z 25 kwietnia 2022 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej elektroniczne podpisanie wraz z załącznikami w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie Sądu strona skarżąca przesłała pismo przewodnie wraz z załącznikami (w tym przedmiotową skargą). Strona skarżąca opatrzyła podpisem elektronicznym tylko pismo przewodnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W świetle art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów jest podpisanie pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego zostało podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o czym stanowi art. 46 § 2a p.p.s.a. Wypada w tym miejscu odnotować, że na tle zasad podpisywania załączników do pisma wnoszonego do sądu w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy e-PUAP wystąpiły w orzecznictwie sądów administracyjnych rozbieżności, zagadnieniem tym zajął się - w wyniku przedstawienia w sprawie I FZ 92/21 do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego zagadnienia prawnego budzącego poważne wątpliwości - skład poszerzony Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w dniu 6 grudnia 2021 r., podjął w sprawie I FPS 2/21 uchwałę, przyjmując, że "Zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.), skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę e-PUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym". Powyższa uchwała ma moc ogólnie wiążącą w stosunku do sądów administracyjnych (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Istota owej mocy ogólnie wiążącej uchwał sprowadza się do tego, że stanowisko zajęte w powyższej uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych, dopóki nie nastąpi zmiana tego stanowiska. Natomiast strony oraz inni uczestnicy postępowania są pośrednio związani mocą prawną uchwał, która polega na tym, iż podmioty te nie są w stanie swoją interpretacją przełamać wykładni przyjętej w uchwale (tak: A. Kabat (w:) B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 269, publ. LEX/el. 2021). W przedmiotowej sprawie, strona skarżąca w odpowiedzi na wezwanie Sądu przesłała pismo przewodnie, które zostało podpisane elektronicznie. Załącznikiem do pisma przewodniego była przedmiotowa skarga, która nie została odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W konsekwencji, należy uznać, że strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.