III SAB/Wr 229/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2019 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] zł) tytułem uiszczonego wpisu od skargi Pismem z [...] marca 2019 r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Z akt sprawy wynika, że skarżąca uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie [...] zł. W piśmie z [...] lipca 2019 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa strony skarżącej – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu (pkt I). Orzeczenie o kosztach znalazło oparcie w art. 232 p.p.s.a (pkt II).