III SAB/Wr 23/07

Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. i I. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność Starosty Powiatu w G. w przedmiocie nakazania dokonania pomiaru gruntu postanawia: przyznać prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata. W piśmie z dnia 27 grudnia 2007 r. skarżący wnieśli o przyznanie im "prawnika z urzędu". We wniosku złożonym na urzędowym formularzu w dniu 9 stycznia 2007 r. wnioskodawcy wystąpili o przyznanie im prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata wskazując w uzasadnieniu, iż "sprawa jest bardzo poważna i zagmatwana". Dodali, że gospodarstwo domowe prowadzą wraz córką i małoletnim wnukiem, a dochód ich rodziny wynosi 1.734 zł. Wśród posiadanych składników majątkowych skarżący wymienili: dom o pow. 135 m2 oraz "przydomowy ogródek" o pow. 0, 52 ha. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). W niniejszej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Założeniem prawa do bezpłatnej pomocy prawnej adwokata jest to, że strona znajdująca się w sytuacji, w której wymaga takiej pomocy, jednocześnie ze względu na swój stan majątkowy nie jest w stanie ponieść jej kosztów. Z przedstawionej we wniosku sytuacji materialnej i rodzinnej wnioskodawców wynika, że poniesienie przez ich rodzinę kosztów wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika mogłoby pozbawić ich środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.