III SAB/Wr 24/17

Wrocław, dnia 14 grudnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpoznania sprawy o umorzenie składek wniosku o "przywrócenie terminu do wnioskowania o skierowanie rozpatrywania sprawy w postępowaniu zwykłym" postanawia: odrzucić wniosek. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Zarządzeniem Sędziego z 29 sierpnia 2017 r., sprawę skierowano na posiedzenie niejawne celem rozpoznania w trybie uproszczonym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 5 września 2017 r., wyznaczono termin posiedzenia niejawnego w trybie uproszczonym na dzień 4 października 2017 r. w składzie trzech sędziów. Wyrokiem z 4 października 2017 r., Sąd oddalił skargę skarżącego w całości. Pismem z 30 października 2017 r., skarżący wniósł o "przywrócenie terminu do wnioskowania o skierowanie rozpatrywania sprawy w postępowaniu zwykłym". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Chodzi o uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności. Sąd nie może dokonywać oceny istnienia przesłanki z art. 87 p.p.s.a., w postaci istnienia bądź braku winy w uchybieniu terminu, w sytuacji, gdy sam wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny. Stosownie do art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć złożenie omawianego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi - a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (tak: uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., II GPS 5/09, publ: ONSAiWSA z 2010 r., Nr 3, poz. 40). Mając na uwadze powyższe, wniosek skarżącego o "przywrócenie terminu do wnioskowania o skierowanie rozpatrywania sprawy w postępowaniu zwykłym" trzeba uznać za niedopuszczalny. Skarżący nie uchybił bowiem terminowi do złożenia "wniosku o skierowanie rozpatrywania sprawy w postępowaniu zwykłym". Mimo tego, domaga się przywrócenia tego terminu. Jak wynika z akt sprawy, Sędzia sprawozdawca - korzystając z ustawowego uprawnienia, o którym mowa w art. 119 p.p.s.a. - zarządzeniem z 29 sierpnia 2017 r. skierował sprawę ze skargi skarżącego na posiedzenie niejawne, celem rozpoznania w trybie uproszczonym. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 5 września 2017 r., wyznaczono zaś termin posiedzenia niejawnego w trybie uproszczonym (na dzień 4 października 2017 r., w składzie trzech sędziów). W tym miejscu podkreślenia wymaga, że żaden z przepisów p.p.s.a nie obligował Sądu do zawiadomienia skarżącego o terminie wyznaczonego (z urzędu) posiedzenia niejawnego, celem rozpoznania sprawy w trybie postępowania uproszczonego.