III SAB/Wr 250/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2025 r., na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej strony skarżącej od postanowienia z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt III SAB/Wr 250/23 w sprawie ze skargi D. S. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wniosku o zmianę warunków układu ratalnego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. \ D. S. (dalej: skarżący, strona skarżąca) pismem z dnia 28 marca 2023 r. złożył skargę na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie wniosku o zmianę warunków układu ratalnego (dalej: organ, ZUS). Postanowieniem z dnia 3 lipca 2023 r., w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 250/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skargę odrzucił. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem przesłano stronie skarżącej przesyłką z dnia 10 lipca 2023 r., która została doręczona skarżącemu w dniu 12 lipca 2023 r. (ZPO k-29 akt sądowych). W przesyłce zostało zawarte wymagane prawem pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia doręczonego postanowienia Sądu. W dniu 8 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł o powołanie profesjonalnego pełnomocnika w celu sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2023 r., w sprawie o sygn. akt III SPP/Wr 55/23, starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym m.in. ustanowienie adwokata z urzędu. Pismem z dnia 19 stycznia 2024 r. ustanowiony w sprawie adwokat wniósł do tut. Sądu opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Opinia została doręczona przez Sąd stronie skarżącej w dniu w dniu 1 lutego 2024 r. (ZPO k-50 akt sądowych), z pouczeniem o art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), tj. o możliwości wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu ww. opinii, z zastrzeżeniem, że ewentualną skargę musi sporządzić adwokat lub radca prawny. Termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał z końcem dnia 4 marca 2024 r. Przed upływem ww. terminu, w dniu 19 lutego 2024 r. skarżący nadał do tut. Sądu wniosek o zmianę pełnomocnika wyznaczonego do sporządzenia skargi kasacyjnej. Wniosek ten został zarejestrowany pod sygn. akt III SPP/Wr 17/24 i postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2024 r. umorzono postępowanie z wniosku o zmianę pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł sprzeciw w wyniku czego postanowieniem z dnia 14 maja 2024 r., sygn. akt III SPP/Wr 17/24, Sąd utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza z dnia 15 kwietnia 2024 r. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 maja 2024 r. (ZPO k-23 akt sądowych sygn. akt III SPP/Wr 17/24). W przesyłce doręczającej ww. postanowienie zostało wskazane, że od orzeczenia nie przysługuje środek zaskarżenia. W dalszej kolejności starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 11 czerwca 2024 r. stwierdził prawomocność orzeczenia z dnia 3 lipca 2023 r. od dnia 5 marca 2024 r. Następnie skarżący pismem z dnia 10 października 2024 r., które wpłynęło do tut. Sądu w dniu 15 października 2024 r., wniósł o wznowienie postępowania. Przesyłką z dnia 22 października 2024 r. wezwano wnioskodawcę do sprecyzowania powyższego wniosku poprzez wskazanie, czy pismo strony z dnia 10 października 2024 r. stanowi skargę o wznowienie postępowania sądowego czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia tut. Sądu z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt III SA/Wr 250/23. Sąd zobowiązał wnioskodawcę do udzielenia odpowiedzi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem przyjęcia, że wniosek strony skarżącej z dnia 10 października 2024 r. stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie po dwukrotnym awizowaniu (tj. w dniach 28 października 2024 r. i 5 listopada 2024 r.) zostało zwrócone do nadawcy w dniu 13 listopada 2024 r. Zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w placówce pocztowej pozostawiono w drzwiach skarżącego, co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki i adnotacji na kopercie. Skarżący nie odebrał przesyłki, co skutkowało uznaniem doręczenia ww. wezwania w dniu 12 listopada 2024 r. Siedmiodniowy termin do odpowiedzi na wezwanie Sądu upłynął 19 listopada 2024 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a. Wobec uznania pisma skarżącego z dnia 10 października 2024 r. jako wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pismem z dnia 28 stycznia 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez uprawdopodobnienie okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz dokonanie czynności, której nie dokonano w terminie, tj. przedłożenie skargi kasacyjnej, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu. Wezwanie zostało odebrane przez stronę skarżącą w dniu 30 stycznia 2025 r., i w zakreślonym przez Sąd 7-dniowym terminie strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wskazała, że skarżący zakwestionował prawidłowość opinii pozostając w przeświadczeniu, że nadal jest procedowany jego wniosek o wyznaczenie pełnomocnika. Wyjaśniono, że skarżący nie posiadał wówczas profesjonalnego pełnomocnika i opacznie rozumiał kierowaną do niego korespondencję i wobec tego uchybił terminowi bez własnej winy. Do wniosku została załączona skarga kasacyjna sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Postanowieniem z dnia 25 lutego 2025 r., w sprawie o sygn. akt III SAB/Wr 250/23, Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 7 marca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak stanowi art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu. Jak wynika z zamieszczonego w aktach urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD), odpis kwestionowanego postanowienia wraz z uzasadnieniem został odebrany przez skarżącego w dniu 12 lipca 2023 r. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął więc skarżącemu w dniu 11 sierpnia 2023 r. W przesyłce zostało zawarte wymagane prawem pouczenie o trybie i terminie zaskarżenia doręczonego postanowienia Sądu Skarga kasacyjna strony skarżącej sporządzona przez pełnomocnika została wniesiona pismem z dnia 5 lutego 2025 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu. Prawomocnym postanowieniem z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt III SAB/Wr 250/23, Sąd odmówił przywrócenia termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej i nie wniesiono od niego środka zaskarżenia. Przedmiotowe postanowienie odrzucające skargę kasacyjną jest konsekwencją ww. postanowienia odmawiającego przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że wniesienie skargi kasacyjnej w sprawie nastąpiło po upływie terminu przewidzianego cytowanym wyżej przepisem dla dokonania tej czynności. Spóźnioną skargę kasacyjną Sąd zobligowany jest odrzucić, dlatego orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji