III SAB/Wr 252/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. S. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 9 stycznia 2021 r. strona skarżąca – V. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. W odpowiedzi, organ wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na to, że skarżący wnosi kolejną, dugą skargę na bezczynność w tej samej sprawie, w identycznym stanie faktycznym i prawnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sąd z urzędu dysponuje wiedzą, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym zawisła już sprawa ze skargi tego samego skarżącego na bezczynność organu w sprawie o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. Zgodnie z art.58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, jeśli sprawa objęta skargą między tymi samymi stronami jest w toku (lis pendens), lub została już prawomocnie osądzona (res iudicata). Odrzuceniu będzie podlegała skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość podmiotową (tożsamość stron) oraz tożsamość przedmiotową (tożsamość sprawy) wydany został prawomocny wyrok lub toczy się postępowanie (sygn. akt SAB/Wa 117/17; A. Kabat, Skarga, (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 2009 r.). W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., należało skargę odrzucić.