III SAB/Wr 2784/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kamila Paszowska - Wojnar po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. S. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z 23 lipca 2021 r. strona skarżąca G. S. wniosła za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) skargę na przewlekłość organu w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Pismem z 12 sierpnia 2021 r. strona skarżąca cofnęła skargę z dnia 29 lipca 2021 r. Pismem z 8 grudnia 2021 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do wskazania, czy cofnięcie skargi dotyczy skargi z 23 lipca 2021 r., która znajduje się w aktach sprawy czy skargi z 29 lipca 2021 r. (jak wskazano w piśmie dotyczącym cofnięcia skargi), w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że cofnięcie dotyczy skargi z dnia 23 lipca 2021 r. Wezwanie zostało doręczone stronie skarżącej 10 grudnia 2021 r. Strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl przepisów art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z przepisem art. 60 ab initio p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę, a jej cofnięcie wiąże sąd. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest jednakże – zgodnie z dyspozycją art. 60 in fine p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie, strona skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu, które zostało jej skutecznie doręczone 10 grudnia 2021 r. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że czynność procesowa strony skarżącej - z punktu widzenia dopuszczalności cofnięcia skargi - nie budzi wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji.