III SAB/Wr 29/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi M. H. na przewlekłość Wojewody D. w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. skarżący - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wywiódł skargę na bezczynność i przewlekłość Wojewody D. w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Zarządzeniem z dnia [...] maja 2018 r. rozdzielono skargi oraz zarejestrowano je pod odrębnymi sygnaturami (sygn. akt III SAB/Wr 28/18 w sprawie bezczynności Wojewody D. w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy oraz sygn. akt III SAB/Wr 29/18 w sprawie przewlekłości Wojewody D. w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy), o czym poinformowano pełnomocnika skarżącego. Pismem z dnia [...] maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że skarga dotyczy "wyłącznie bezczynności Wojewody D.", zaś pismem z dnia [...] lipca 2018 r., że "cofa skargę na przewlekłość postępowania i wnosi o rozpoznanie jedynie skargi na bezczynność organu". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U.z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - uzależniona od wyniku badania przez sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącego - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.