III SAB/Wr 3152/21
PostanowienieWSA we Wrocławiu2022-03-11
Skład orzekający: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona przed złożeniem ponaglenia do tego organu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli nie została poprzedzona skutecznym wniesieniem ponaglenia do właściwego organu. Wniesienie ponaglenia jest warunkiem formalnym, którego niespełnienie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 PPSA.Stan faktyczny
Strona skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Sąd wezwał pełnomocnika do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia oraz pełnomocnictwa i uiszczenia wpisu. Pełnomocnik złożył pełnomocnictwo i uiścił wpis, a także przedłożył dowód nadania ponaglenia. Sąd ustalił jednak, że ponaglenie zostało nadane po dacie wniesienia skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono stronie skarżącej kwotę 100 zł tytułem wpisu sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Kuczyńska - Szczytkowska po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.
Pismem z 13 sierpnia 2021 r., nadanym w tym samym dniu w urzędzie pocztowym, M. S. (dalej: skarżący, strona skarżąca) - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – złożył skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 4 listopada 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie oraz złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto odrębnym zarządzeniem wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania te doręczono na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 28 grudnia 2021 r.
W wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnik skarżącego złożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego przed Sądem oraz uiścił wpis sądowy od skargi. Ponadto celem wykazania wniesienia ponaglenia przedłożył – jak wskazał - dowód wniesienia ponaglenia, z którego wynika, że przesyłka zaadresowana do Wojewody Dolnośląskiego w sprawie skarżącego została nadana listem poleconym w dniu 22 września 2021 r.
Do akt sprawy dołączono wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej "śledzenie przesyłek", z którego wynika, ze przesyłka o numerze wskazanym w przesłanym dowodzie wniesienia ponaglenia została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 22 września 2021 r.
W aktach administracyjnych sprawy znajduje się notatka z 6 września 2021 r., z której wynika, że do dnia sporządzenia notatki nie wpłynęło ponaglenie skarżącego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.
- dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, tj. określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, tj. określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Z kolei warunkami formalnymi skutecznego wniesienia skargi są: złożenie skargi od aktu objętego zakresem właściwości rzeczowej sądu, wniesienie jej po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli przysługiwały one skarżącemu w postępowaniu przed organem oraz wniesienie skargi przez podmiot, któremu przysługuje legitymacja do jej wniesienia. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z nich prowadzi do uznania, że skarga jest niedopuszczalna, a w konsekwencji do jej odrzucenia bez merytorycznego rozpoznania sprawy.
Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Celem złożenia ponaglenia jest wyczerpanie środków zaskarżenia i umożliwienie załatwienia sprawy w postępowaniu administracyjnym. Droga sądowa jest zatem dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Ponadto, na gruncie art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej: k.p.a.), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi
na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy w trybie art. 37 k.p.a.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarga strony skarżącej, w sprawie bezczynności Wojewody w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy, nie została poprzedzona złożeniem ponaglenia w tym zakresie, zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a.
Pełnomocnik strony skarżącej wezwany do złożenia dowodu wniesienia ponaglenia, wykazał, że ponaglenie zostało złożone w dniu 22 września 2021 r. Skarga na bezczynność została natomiast nadana w urzędzie pocztowym w dniu 13 sierpnia 2021 r. Ponaglenie zostało zatem złożone już po wniesieniu skargi.
Skoro w sprawie ustalono, że skarżący przed wniesieniem skargi nie złożył ponaglenia, skarga podległa odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. (pkt I sentencji postanowienia). W punkcie II sentencji postanowienia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło