III SAB/Wr 3168/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego Y. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 6 października 2021 r. M. S. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego Y. S. (skarżący, strona skarżąca) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie z wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału III z 5 listopada 2021 r. wezwano skarżącego do przedłożenia przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniego M. S. pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 13 stycznia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2022 r., poz. 329 - dalej: p.p.s.a.), skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W art. 46 § 1 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego - pkt 4 tego paragrafu stanowi, że podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika jest elementem niezbędnym. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca nie uzupełniła braków skargi. Na wezwanie do przedłożenia przetłumaczonego na język polski przez tłumacza przysięgłego aktu urodzenia małoletniego M. S. nie udzieliła odpowiedzi. Sąd nie ma zatem możliwości stwierdzenia, czy Y. S. jest przedstawicielem ustawowym małoletniego. Nie można więc uznać, że skarga spełnia warunki z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Z tych względów, na podstawie art. 57 § 1 pkt 4 oraz art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.