III SAB/Wr 32/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Magdalena Jankowska – Szostak (sprawozdawca), Sędzia WSA Marcin Miemiec, Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 1 marca 2011 r. sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wznowienie postępowania postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu kwotę [...] ([...]) złotych uiszczonego wpisu. Pismem z dnia [...] r. T. G. wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia bezczynność Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. Pismem z dnia [...] r. skarżący cofnął wniesioną skargę, wskazując że organ podjął czynności w sprawie i nie pozostaje już w bezczynności. Na rozprawie w dniu [...] r. skarżący podtrzymał cofnięcie skargi, podnosząc, że organ prowadzi postępowanie i Ne zachodzi już bezczynność postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność cofnięcia skargi uzależniona jest – według art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie dopuszczalności dokonania tej czynności procesowej. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest przy tym jedynie w przypadku ustalenia, że wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie, cofnięcie skargi nie budzi – z tego punktu widzenia – żadnych wątpliwości, tym bardziej, że przyczynę dokonania tej czynności proceduralnej stanowiło podjęcie przez organ działań, których poprzez wniesienie skargi do Sądu, domagała się strona. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlegało umorzeniu Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II orzeczenia, znajduje swoje oparcie w przepisie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.