III SAB/Wr 32/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Zarządzeniem z 14 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi – wpisu sądowego w wysokości 100 zł. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 31 stycznia 2020 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie 7 lutego 2020 r. (piątek). W dniu 11 lutego 2020 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, w którym oświadczył, że pismem, które wpłynęło do Wojewody D. 19 grudnia 2019 r., wycofał skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze, że skarżący oświadczył, że wycofał wniesioną skargę należy stwierdzić, że jeśli strona cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 czerwca 1987 r. sygn. akt SA/Gd 537/87. OSP z 1990 r. Nr 4, poz. 207). Skoro w sprawie skarżący, pomimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braku skargi w wyznaczonym terminie, nie uiścił należnej opłaty do dnia dzisiejszego, skarga jako nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.