III SAB/Wr 34/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2010 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi H. N., na bezczynność Prezydenta Miasta Ś., w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wznowienie postępowania, postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. H.N. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Ś. w związku z nierozpatrzeniem jego wniosku o wznowienie postępowania. W dniu [...] r. wezwano skarżącego do oświadczenia, czy przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożył zażalenie do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 KPA oraz nadesłania odpisu tego zażalenia. Skarżący w swym piśmie z dnia [...] r. oświadczył, że zażalenia takiego nie złożył. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, z powodu nieskorzystania przez skarżącego ze służącego mu w postępowaniu administracyjnym, wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wymóg wyczerpania przez stronę skarżącą środków zaskarżenia, służących jej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, wynika wprost z treści art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwanej dalej p.p.s.a, stanowiącego, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Po myśli art. 37 § 1 KPA na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 KPA lub ustalonym w myśl art. 36 KPA, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie – z treści oświadczenia samego skarżącego – wynika jednoznacznie, że skarga nie została poprzedzona złożeniem zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta Ś. w trybie art. 37 KPA. Dla skutecznego wniesienia skargi należało w pierwszej kolejności wykorzystać przysługujące środki zaskarżenia. Skoro zatem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków ochrony jego praw i w ten sposób nie spełnił jednego z niezbędnych warunków wniesienia skargi, skarga jako przedwczesna podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.