III SAB/Wr 3471/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 4 listopada 2021 r. A. R. (skarżący, strona skarżaca) wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w sprawie z wniosku z dnia 19 kwietnia 2019 r. o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Sąd z urzędu dysponuje wiedzą, że przed tut. Sądem wszczęto już postępowanie w tej samej sprawie pod sygn. akt III SAB/Wr 2403/21, ze skargi tej samej strony skarżącej na bezczynność organu w sprawie z jej wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). Przedmiotem niniejszej sprawy jest skarga strony na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 19 kwietnia 2019 r. o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Powyższa skarga jest kolejną skargą, w której skarżący domaga się stwierdzenia bezczynności Wojewody w przedmiocie rozpoznania jej wniosku. Poprzednia sprawa zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt III SAB/Wr 2403/21 na dzień wniesienia skargi była w toku. Ponowną skargę strony skarżącej w tej samej sprawie należało zatem odrzucić. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.