III SAB/Wr 382/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. S. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego I. S. – V. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z 12 stycznia 2021 r. (data wpływu do organu) strona skarżąca Y. S. reprezentowany przez przedstawiciela ustawowego I. S. – V. (dalej jako: strona skarżąca, strona) wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z 22 grudnia 2020 r. (data wpływu do Sądu) strona skarżąca na podstawie art. 60 p.p.s.a. cofnęła przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest – zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. – uzależniona od wyniku badania przez Sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa stron postępowania – z tego punktu widzenia – nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu.