III SAB/Wr 384/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi Y.C. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić skarżącemu kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z [...] r. skarżący wywiódł skargę na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z [...] r. skarżący oświadczył, że cofa skargę i wnosi o zwrot wpisu w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - uzależniona od wyniku badania przez sąd dopuszczalności cofnięcia skargi. Niedopuszczalność cofnięcia skargi stwierdzana jest jednak tylko w przypadku ustalenia, że cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie czynność procesowa skarżącego - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Orzeczenie o kosztach oparto o art.. 232 § 1 p.p.s.a.