III SAB/Wr 387/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Dominik Dymitruk po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek strony postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 24 sierpnia 2023 r. K. O. (dalej: skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek strony. Zarządzeniem z dnia 15 listopada 2023 r. Przewodniczący Wydziału III wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, a także złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie oraz wniosku o wydanie zaświadczenia inicjującego sprawę - w terminie 7 dnia pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie z tego samego dnia Przewodniczący Wydziału III wezwał również skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dnia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone pod wskazanym w skardze adresem do doręczeń w dniu 23 listopada 2023 r., co dokumentuje zwrotne pocztowe potwierdzenie odbioru przesyłki (k. 18 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym przez Sąd terminie nie uzupełniono braku formalnego oraz fiskalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Podstawowe wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym zostały określone w art. 46 i 47 p.p.s.a. Jak stanowi art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skarga, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie, podlega odrzuceniu. Ponadto, skarżący, będąc wezwany do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie wniesionego do organu ponaglenia, w zakreślonym 7-dniowym terminie nie przedłożył go. W konsekwencji nie wykazał również, by skarga została poprzedzona ponagleniem, o którym stanowi art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm.). Wyczerpanie toku instancji przez wniesienie ponaglenia jest w myśl przepisu art. 53 § 2b p.p.s.a. warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Co również istotne, skarżący nie przedstawił także na wezwanie Przewodniczącego Wydziału potwierdzenia złożenia wniosku inicjującego postępowanie w sprawie wydania zaświadczenia, co wobec braku tego dokumentu w aktach sprawy, a także stanowiska organu, który podniósł w toku postępowania okoliczność jego braku, uniemożliwia rozpoznanie skargi i stanowi w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. "inną przyczynę" uzasadniającą odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Stosownie natomiast do art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W tym wypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Do pism, o których mowa w powołanym przepisie należy również skarga. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz uiszczenia wpisu sądowego została skutecznie doręczona w dniu 23 listopada 2023 r. W wyznaczonym terminie nie uzupełniono jednak braku formalnego i fiskalnego skargi. Okoliczności te obligowały do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia