III SAB/Wr 4/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA-Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D W na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W w przedmiocie nierozpoznania zażalenia od postanowienia B G T w sprawie rozgraniczenia nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem datowanym na dzień [...] r. (data wpływu do Sądu: [...] r.) D W złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W w przedmiocie nierozpoznania zażalenia od postanowienia B G T z dnia [...] r. (nr [...]) w sprawie rozgraniczenia nieruchomości. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o umorzenie postępowania, wskazując, że zwłoka w załatwieniu sprawy spowodowana była omyłkowym załączeniem akt sprawy do materiałów przekazanych do Sądu w sprawie o sygn. akt [...]. Jednocześnie SKO podkreśliło, że postępowanie zainicjowane zażaleniem strony skarżącej zostało już zakończone. Z akt administracyjnych sprawy o sygnaturze [...] wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W postanowieniem z dnia [...] r. (nr [...]) rozpoznało zażalenie wniesione przez D W na postanowienie B G T z dnia [...] r. (nr [...]) i uchyliło to postanowienie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie w dacie złożenia przez skarżącą skargi na bezczynność w przedmiocie nierozpoznania zażalenia (tj. [...] r.) znajdowało się już w obrocie prawnym postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., którym rozpoznano przedmiotowe zażalenie. W konsekwencji zatem postępowanie wszczęte skargą na bezczynność organu, w dacie złożenia skargi, było już bezprzedmiotowe. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.