III SAB/Wr 4/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Małgorzata Malinowska - Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Marszałka Województwa D. w przedmiocie przewlekłości prowadzenia postępowania administracyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. skarżąca wniosła skargę na bezczynność Marszałka Województwa D., wskazując, że organ powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki. W odpowiedzi organ wskazał, że na podstawie treści skargi niemożliwe jest ustalenie jakiej sprawy ona dotyczy. Podkreślono, że w Urzędzie Marszałkowskim Województwa D. w zakresie spraw prowadzonych przez Departament Zdrowia i Promocji Województwa nie toczy się obecnie żadne postępowanie, w którym skarżąca byłaby stroną. Zarządzeniem z dnia [...] r., powtórzonym następnie zarządzeniem z dnia [...] r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, przez wskazanie przedmiotu skargi poprzez określenie na czym polega bezczynność organu i kiedy z żądaniem podjęcia czynności skarżącą wystąpiła, złożenie odpisu pisma z dnia [...] r., złożenie dowodu wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy lub dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to doręczono dorosłemu domownikowi w dniu [...] r. W dniu [...] r. skarżąca złożyła w Sądzie pismo zatytułowane jako "usunięcie braków formalnych skargi", w którym jednak nie wykonała wezwania Sądu. Do pisma dołączono pismo Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] r. stanowiące odpowiedź na skierowany do Ministerstwa wniosek skarżącej o pomoc w zmianie treści postanowienia Sądu Okręgowego we W. Ponadto skarżąca przedłożyła pismo Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] r. wzywające ją do sprecyzowania treści żądania poprzez wskazanie jakich kwestii dotyczy jej korespondencja z dnia [...] r. Skarżąca nie sprecyzowała natomiast przedmiotu skargi, nie wykazała również wyczerpania administracyjnego toku instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę postanowieniem, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi i jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Stosownie natomiast do art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Podkreślić w tym kontekście należy, iż w razie pozostawania przez organ administracji publicznej w bezczynności, droga sądowa staje się dopuszczalna dopiero po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. Złożenie skargi na bezczynność organu jest więc możliwe dopiero po wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 k.p.a.). Wskazać także trzeba, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności (art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykonała w wyznaczonym siedmiodniowym terminie doręczonego jej wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie przedmiotu skargi poprzez określenie na czym polega bezczynność organu i kiedy z żądaniem podjęcia czynności skarżącą wystąpiła, złożenie odpisu pisma z dnia [...] r. Skarżąca nie złożyła także dowodu wniesienia zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy lub dowodu wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.